anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

ISONIAZIDUM
Nazwa międzynarodowa:Isoniazid
Substancje czynne leku:Isoniazid

ATC:J04AC

Forma leku:tabletki 50 mg; 300 mg

Inne leki związane ze schorzeniamiGruźlica

Zawartość substancja czynna - isoniazid


1 tabl. zawiera 50 mg lub 300 mg izoniazydu
Sposób działaniaIsoniazidum jest lekiem skutecznym przeciw prątkom gruźlicy. Preparat jest stosowany zawsze łącznie z innymi środkami przeciwgruźliczymi.


Izoniazyd należy do grupy leków głównych, stosowanych w leczeniu i zapobieganiu gruźlicy. Działa bakteriobójczo na Mycobacterium tuberculosis i część szczepów M. kansasii. Wywołuje szybką poprawę kliniczną pacjenta, która objawia się: obniżeniem gorączki oraz poprawą samopoczucia. Stosowany jest zwykle w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi. Po dłuższym stosowaniu, zwłaszcza podczas monoterapii, wytwarza się oporność prątków na izoniazyd i zmniejsza się równocześnie ich zjadliwość. Z tego powodu, o ile to możliwe, należy zawsze izoniazyd stosować z innymi lekami przeciwprątkowymi. Izoniazyd szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, przenika do wszystkich tkanek i płynów ustrojowych (w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego), także przez łożysko i do mleka matki.

Zastosowanie Gruźlica płuc i pozapłucna.

OstrzeżeniePacjenci o znacznie zaburzonej funkcji nerek, wątroby, z zaburzoną krzepliwością krwi, cierpiący na padaczkę powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Isoniazidem.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Isoniazid stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków łącznie z isoniazydem należy omówić z lekarzem.
Isoniazid upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.


Stosowanie izoniazydu może prowadzić do wystąpienia ciężkiego zapalenia wątroby, w sporadycznych przypadkach do zgonu pacjenta. Ryzyko rozwoju zapalenia wątroby uzależnione jest od wieku pacjenta. Podczas leczenia izoniazydem należy w odstępach miesięcznych monitorować czynność wątroby. U około 10-20% pacjentów obserwuje się niewielkie i przemijające podwyższenie stężenia aminotransferaz w surowicy w ciągu kilku pierwszych m-cy leczenia, jak również w trakcie leczenia. Na ogół stężenie enzymów normalizuje się bez potrzeby przerywania leczenia. Rzadko obserwowano postępujące uszkodzenie wątroby. W przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby (tj.: zmęczenia, osłabienia, złego samopoczucia, brak łaknienia, nudności, wymiotów) pacjent powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym. U pacjentów nadużywających alkoholu codzienne spożywanie alkoholu zwiększa ryzyko wystąpienia zapalenia wątroby związanego z zażywaniem izoniazydu. U pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby lub ciężką niewydolnością nerek przed rozpoczęciem terapii izoniazydem i w trakcie jej trwania należy prowadzić badania okulistyczne łącznie z oftalmoskopią, nawet jeśli nie występują dolegliwości ze strony narządu wzroku. U pacjentów otrzymujących dawkę dobową powyżej 5 mg/kg mc. oraz u pacjentów wyniszczonych, nadużywających alkoholu, z zapaleniem nerwów, cukrzycą, u kobiet w ciąży należy uzupełniać niedobór witaminy B6. W przypadku wystąpienia objawów pelagry należy podawać nikotynamid. Osoby w podeszłym wieku mogą być leczone pełnymi dawkami, jednak należy wówczas zachować ostrożność.

Działania niepożądane>1/100
- Zapalenie nerwów kończyn, które objawia się jako uczucie bolesnego pieczenia.
- Drżenia mięśni.
- Zaburzenia w koordynacji ruchów.
- Gorączka, wysypka.
- Mdłości.
- Zmniejszona liczba płytek krwi.
- Zmiany w pracy wątroby.

1/1000- <1/1000
- Depresja.
- Zaburzenia w koncentracji uwagi.
- Zapalenie wątroby.


Osoby przyjmujące izoniazyd mogą odczuwać osłabienie i zmęczenie. Ze strony układu nerwowego może występować neuropatia obwodowa (zapalenie nerwów obwodowych), częstsza u osób niedożywionych, alkoholików, chorych na cukrzycę. Wystąpienie neuropatii obwodowej poprzedzają parestezje w obrębie stóp i rąk. Rzadziej obserwuje się występowanie drgawek, encefalopatii, zapalenia i zaniku nerwu wzrokowego, zaburzeń pamięci, psychozy. Preparat może powodować zapalenia i inne uszkodzenia wątroby. Mogą występować nudności, wymioty, zaparcia, brak łaknienia, w badaniach laboratoryjnych stwierdza się podwyższoną aktywność aminotransferaz w surowicy (AspAT, ALAT), bilirubinemię, bilirubinurię, w obrazie krwi agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczna, syderoblastyczna lub aplastyczna, małopłytkowość, eozynofilię. Niekiedy stwierdza się zaburzenia metabolizmu i czynności układu wydzielania wewnętrznego (niedobór pirydoksyny, pelagra, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, ginekomastia). Objawy alergiczne wynikające z nadwrażliwości na izoniazyd to gorączka, wysypka skórna (odropodobna, grudkowo-plamkowa, plamicowa lub złuszczająca się), uogólnione powiększenie węzłów chłonnych i zapalenie naczyń. Opisywano też wystąpienie zespołu reumatycznego i zespół układowego liszaju rumieniowego.

DawkowanieDawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjentów dorosłych wynosi 5 mg/kg wagi ciała dziennie. Tabletki należy zażywać na czczo lub na godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.


Leczenie gruźlicy:
wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami tuberkulostatycznymi, zgodnie z przyjętym aktualnie schematem leczenia. Dorośli: dawka dobowa wynosi zwykle 5 mg/kg mc., nie więcej niż 300 mg. W leczeniu przerywanym (2 razy w tyg.) jednorazowa dawka wynosi 15 mg/kg mc. (nie więcej niż 900 mg). Dzieci do 18 lat: 10-20 mg/kg mc./dobę, w dawce jednorazowej. Nie należy podawać więcej niż 300 mg/dobę.

Profilaktyka gruźlicy:
lek podaje się przez 6-12 m-cy. Dorośli: 300 mg/dobę. Dawki tej nie należy przekraczać. Dzieci: 10 mg/kg mc./dobę. Nie podawać dawki większej niż 300 mg.

WskazaniaW skojarzonym leczeniu gruźlicy płucnej i pozapłucnej (oskrzeli, opłucnej, dróg moczowych, narządów płciowych, opon mózgowych). W monoterapii izoniazyd jest stosowany w profilaktyce gruźlicy.

Przeciwwskazania * Nadwrażliwość na lek,
* porfiria,
* niedokrwistość lub granulocytopenia,
* ciężka niewydolność wątroby lub nerek,
* niewydolność wątroby występująca po poprzednim zastosowaniu izoniazydu,
* padaczka i inne stany drgawkowe,
* psychozy,
* zapalenie nerwów.

Interakcje * Nasila działanie i toksyczność fenytoiny, karbamazepiny, primidonu, etosuksymidu, benzodiazepin (zwiększa T0,5 diazepamu), teofiliny, doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny.
* W skojarzeniu z ryfampicyną lub paracetamolem nasila się działanie hepatotoksyczne izoniazydu.
* Nie należy stosować jednocześnie z disulfiramem ze względu na możliwe zaburzenia koordynacji ruchów lub objawy psychotyczne.
* Z cykloseryną zwiększa się działanie niepożądane na o.u.n. (senność, zawroty głowy).
* Wydłuża czas działania doustnych środków antykoncepcyjnych i doustnych leków przeciwcukrzycowych.
* Kwas p-aminosalicylowy wydłuża, a salicylan sodu skraca T0,5 izoniazydu.
* Alkohol osłabia działanie izoniazydu.
* Izoniazyd powoduje zmniejszenie stężenia ketokonazolu we krwi i osłabienie jego działania.
* Leki zobojętniające sok żołądkowy (zwłaszcza związki glinu) zmniejszają wchłanianie izoniazydu.
* Stosowany jednocześnie z tyraminą (zawartą w żółtych serach, czerwonym winie, niektórych rybach) może powodować kołatanie serca, ból głowy, gwałtowne zaczerwienienie twarzy, podrażnienie spojówek, tachykardię, bezdech. Pirydoksyna zmniejsza neurotoksyczne działanie izoniazydu.

PrzedawkowanieObjawy przedawkowania występują od 30 min do 3 h po zażyciu preparatu. Pierwsze objawy przedawkowania to: nudności, wymioty, zawroty głowy, niewyraźna mowa, zaburzenia widzenia, omamy wzrokowe (w tym jasne kolory i dziwne wzory). W cięższych przypadkach dochodzi do zaburzenia oddychania i zahamowania czynności o.u.n., głębokiej śpiączki wraz z ciężkimi nie poddającymi się leczeniu napadami drgawkowymi. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się: ciężką kwasicę metaboliczną, acetonurię, hiperglikemię. Przedawkowanie izoniazydu należy leczyć w warunkach szpitalnych.

Ciąża i karmienieNie stwierdzono jakiegokolwiek szkodliwego wpływu preparatu na płód. Isoniazid przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.


Stosowanie i dawkowanie leku w okresie ciąży i laktacji ustala lekarz.

Opakowaniatabletki 50 mg a 100 szt., a 500 szt.

tabl.300 mg - 20 szt.



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018