anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

ISOPTIN; ISOPTIN SR 240; ISOPTIN RETARD
Nazwa międzynarodowa:Verapamil hydrochloride
Substancje czynne leku:Verapamil hydrochloride

ATC:C08DA

Forma leku:drażetki 40 mg; 80 mg; 120 mg; iniekcje 2,5 mg/ml tabletki powlekane 240 mg

Inne leki związane ze schorzeniamiArytmia serca Nadciśnienie tętnicze krwi Wieńcowa choroba

Zawartość substancja czynna - verapamil hydrochloride

1 amp. (2 ml) zawiera 5 mg chlorowodorku werapamilu
Sposób działaniaIsoptin, Isoptin SR 240 blokuje napływ jonów wapnia do komórek, dzięki blokowaniu kanałów wapniowych. Ma to wpływ na funkcjonowanie tych komórek. Dla serca oznacza to zmniejszenie pracy, a tym samym zabezpieczenie przed nadwerężeniem. W wyniku tego zmniejsza się ryzyko skurczu naczyń wieńcowych serca, przy jednoczesnym zwiększeniu możliwości wysiłku fizycznego. W wyniku blokowania kanałów wapnia następuje rozkurcz naczyń krwionośnych, co polepsza zaopatrzenie serca w krew i tlen. Rozszerzenie naczyń krwionośnych oznacza również obniżenie ciśnienia krwi, co także wpływa na zmniejszenie pracy mięśnia sercowego. Isoptin można czasem podawać łącznie z innym lekiem obniżającym ciśnienie krwi, jednakże połączenie preparatu z lekami z grupy blokerów receptorów beta nie jest odpowiednie. Isoptin reguluje rytm serca oraz oddziałuje na system przewodzenia impulsów w sercu.


Lek z grupy blokerów kanału wapniowego. Zawiera werapamil, który w stanie spoczynku i podczas wysiłku obniża ciśnienie tętnicze krwi poprzez zmniejszenie oporu naczyń obwodowych. Nie powoduje odruchowego przyspieszenia częstości rytmu serca. W chorobie niedokrwiennej serca zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i zwiększa przepływ krwi w obrębie naczyń wieńcowych, także w odcinkach poza zwężeniem. Zapobiega i znosi skurcz naczyń wieńcowych. Działa antyarytmicznie, szczególnie w nadkomorowych zaburzeniach rytmu serca, u pacjentów z migotaniem przedsionków powoduje przywrócenie prawidłowego rytmu zatokowego i zwalnia przyspieszoną częstość rytmu serca. Prawidłowa częstość rytmu serca pozostaje nie zmieniona lub zwalnia się nieznacznie.

Zastosowanie Choroba wieńcowa, nieregularna praca serca (arytmie), wysokie ciśnienie krwi.

Ostrzeżenie Leku nie należy podawać w poważnych schorzeniach serca, jak np.: niedomoga serca lub blok serca. Jeśli tego typu objawy wystąpią w trakcie leczenia Isoptinem, należy skontaktować się z lekarzem. Pojawienie się zaburzeń w funkcji wątroby, zbyt niskiego ciśnienia oraz bardzo zwolnionej akcji serca również wymaga konsultacji z lekarzem. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Isoptin stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków łącznie z preparatem należy omówić z lekarzem.
Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego też nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych ani wykonywania czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.


Należy zachować ostrożność u pacjentów z lekkimi zaburzeniami przewodzenia (blok AV I°); niskimi wartościami ciśnienia krwi (hipotonia, 90 mm Hg ciśnienia skurczowego); w migotaniu/trzepotaniu przedsionków przy równoczesnym występowaniu zespołów preekscytacji np. zespół WPW (występuje ryzyko wywołania znacznego przyspieszenia czynności komór); przy niewydolności mięśnia sercowego (niewydolność serca musi być leczona przed podaniem werapamilu).

U pacjenta z postępującą dystrofią mięśni po dożylnym podaniu werapamilu wystąpiło w jednym przypadku zatrzymanie oddychania o podłożu mięśniowym. Leczenie nadciśnienia tętniczego chlorowodorkiem werapamilu wymaga systematycznej kontroli lekarskiej.

W zależności od indywidualnej wrażliwości może wystąpić upośledzenie reakcji i w związku z tym niezdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dotyczy to szczególnie początkowego okresu przyjmowania leku, zmiany preparatu i jednoczesnego spożywania alkoholu.

Działania niepożądane1/100
- Obstrukcja, zwłaszcza gdy dawka wynosi 480 mg dziennie. U niektórych pacjentów może wystąpić zwolniony puls, pewne osłabienie akcji serca oraz obniżenie ciśnienia krwi.
- Mdłości, ból i zawroty głowy, uczucie zmęczenia.
- Ze względu na rozszerzenie naczyń krwionośnych może pojawić się obrzmienie w kostkach, a także zaczerwienienie twarzy.
- Wysypka.

1/1000
- Impotencja.
- Przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej.
- Zaburzenia w systemie przewodzenia w mięśniu sercowym w funkcjach wątroby.
- Zaburzenia w systemie nerwowym, bezsenność, przygnębienie, dezorientacja.
- Wymioty, biegunka, bóle brzucha, brak apetytu.
- Bóle stawów i mięśni.
- Świąd i wysypka.
- Częste parcie na mocz.

<1/1000
- Nadwrażliwość na światło słoneczne.
- Obrzmienie twarzy oraz stawów.
- Opuchnięcie dziąseł.
- Poważnie zaburzenia przewodzenia w sercu.
- Zaburzenia wzroku - widzenie przez mgłę.


Szczególnie po podaniu większych dawek lub po wcześniejszym uszkodzeniu mięśnia sercowego mogą wystąpić: zaburzenia rytmu serca (bradykardia zatokowa, zahamowanie czynności węzła zatokowego z asystolią, blok przedsionkowo-komorowy II i III° lub migotanie przedsionków z wolną czynnością komór), niedociśnienie, ujawnienie się lub nasilenie niewydolności serca.

Często donoszono o zaparciach, rzadko o nudnościach, zawrotach głowy, uczuciu oszołomienia, zmęczenia, drażliwości, obrzęku kostek, bolesnym rumieniu kończyn, parestezji, zaczerwienieniu twarzy, bólu głowy. Sporadycznie opisywano wystąpienie bólu mięśni i stawów.

W pojedynczych przypadkach może dojść do wystąpienia objawów reakcji alergicznej (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona). W badaniach laboratoryjnych może wystąpić przejściowy wzrost aktywności aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej.

U pacjentów w podeszłym wieku po długotrwałym stosowaniu werapamilu w bardzo rzadkich przypadkach opisywano wystąpienie ginekomastii, ustępującej po odstawieniu leku.

Opisywano wzrost stężenia prolaktyny w surowicy. Wyjątkowo rzadko, po długotrwałej terapii może wystąpić przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu preparatu.

DawkowanieDawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego w leczeniu nadciśnienia, choroby wieńcowej oraz nieregularnej akcji serca wynosi 240-480 mg dziennie w dawce podzielonej. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Dożylnie, powoli (ok. 2 min) pod stałym nadzorem lekarza i kontrolą EKG i pomiaru ciśnienia tętniczego krwi.

Dorośli
początkowo 5 mg, w razie potrzeby po 5-10 min dalsze 5 mg, a następnie w celu utrzymania stężenia terapeutycznego podać kroplówkę 5-10 mg/h, w roztworze soli fizjologicznej, w roztworze glukozy, lewulozie lub innych roztworach o pH < 6,5. Średnia dawka całkowita wynosi 100 mg/dobę.

Dzieci.

* Noworodki: 0,75-1 mg (0,3-0,4 ml) werapamilu.
* Niemowlęta: 0,75-2 mg (0,3-0,8 ml). Oznaki niewydolności mięśnia sercowego na tle częstoskurczu (energetyczne wyczerpanie mięśnia sercowego) przed dożylnym zastosowaniem werapamilu należy podać glikozydy nasercowe. Dzieci od 1-5 lat: 2-3 mg (0,8-1,2 ml);
* dzieci od 6-14 lat: 2,5-5 mg (1-2 ml) werapamilu.

Iniekcje należy kontynuować do momentu zadziałania leku. Przełom nadciśnieniowy: rozpocząć leczenie od dawki 0,05-0,1 mg/kg/h, w przypadku braku wystąpienia działania dawkę należy podnosić w odstępach 30-60 min. Średnia dawka całkowita wynosi do 1,5 mg/kg/dobę.

WskazaniaZaburzenia rytmu serca, jak częstoskurcz napadowy nadkomorowy, migotanie/trzepotanie przedsionków z szybką czynnością komór za wyjątkiem zespołu WPW, przełom nadciśnieniowy. Ostra niewydolność wieńcowa (skurcz naczyń wieńcowych).

Przeciwwskazania * Wstrząs kardiogenny,
* świeży powikłany zawał mięśnia sercowego (z bradykardią, wyraźną hipotonią, niewydolnością lewokomorową),
* ciężkie zaburzenia przewodzenia: blok przedsionkowo-komorowy (blok AV II i III°, blok zatokowo-przedsionkowy);
* zespół węzła zatokowego (zespół bradykardia-tachykardia).

InterakcjePrzy jednoczesnym stosowaniu werapamilu i innych leków kardiologicznych (np. blokujących b-receptory, antyarytmicznych) oraz anestetyków wziewnych może dojść do nasilonego działania na układ sercowo-naczyniowy (bloku całkowitego AV, bradykardii, hipotonii, niewydolności serca).

Podczas leczenia werapamilem nie należy stosować podawanych dożylnie leków blokujących receptory b-adrenergiczne.

Chlorowodorek werapamilu może nasilać działanie preparatów obniżających ciśnienie tętnicze. Przy jednoczesnym stosowaniu digoksyny i werapamilu opisywano wzrost stężenia digoksyny w osoczu, w związku z tym należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania naparstnicy, a w razie potrzeby oznaczyć jej stężenie i zredukować dawkę glikozydu.

Opisywano pojedyncze przypadki niedociśnienia i obrzęku płuc u pacjentów z kardiomiopatią przerostową zaciskającą w połączeniu z chinidyną. Werapamil zwiększa stężenie we krwi niektórych b-adrenolityków (atenololu, metoprololu, propranololu), chinidyny, karbamazepiny, cyklosporyny, prazosyny, teofiliny. Osłabia działanie litu we krwi. Natomiast ryfampicyna fenytoina, fenobarbital osłabiają działanie werapamilu.

PrzedawkowanieW ostrych objawach sercowo naczyniowych należy przeprowadzić rutynowe postępowanie intensywno-medyczne. Specyficznym antidotum dla werapamilu jest wapń np. dożylnie 10% roztwór glukonianu wapnia (2,25-4,5 mmol). W razie konieczności należy powtórzyć podanie tej samej ilości roztworu glukonianu wapnia lub zastosować kroplówkę dożylną (np. 5 mmol/h).

W innych przypadkach konieczne jest zastosowanie: w bloku przedsionkowo-komorowym II i III°, w bradykardii zatokowej, w asystolii: atropiny lub izoprenaliny lub orcyprenaliny lub zastosowanie rozrusznika serca; w hipotonii: dopaminy lub dobutaminy, noradrenaliny; przy oznakach dalej utrzymującej się niewydolności mięśnia sercowego dopaminy, dobutaminy, ponownie iniekcje wapnia ewentualnie amrinonu w kombinacji z izoproterenolem.

UwagiU dzieci i dorosłych wymagających niższych dawek werapamilu zaleca się stosowanie tabl. 40 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie rozpoczynać stopniowo, niższymi dawkami (np. u pacjentów z marskością wątroby początkowo 2-3 razy dziennie 1 tabl. 40 mg). Tabl. przyjmować regularnie, nierozpuszczone i nierozgryzione, najlepiej podczas lub krótko po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. Preparatu nie popijać sokiem grejpfrutowym.

Ciąża i karmienieIstnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży Preparat przenika do mleka matki, lecz oddziaływanie na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.


W okresie ciąży (szczególnie w I trymestrze) i w okresie karmienia piersią werapamil może być przyjmowany tylko na wyraźne zlecenie lekarza.

Opakowaniadrażetki 40 mg a 50 szt.; drażetki 80 mg a 50 szt.; iniekcje 2,5 mg a 5 ampułek po 2 ml.; tabletki powlekane 240 mg a 20 szt. (Knoll); drażetki 40 mg a 20 szt,. a 50 szt.; drażetki 80 mg a 20 szt., a 50 szt.; drażetki 120 mg a 20 szt., a 50 szt.; tabletki...

5 ampułek po 2 ml



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018