anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

METOPROLOL; METOPROLOL PROLONGATUM
Nazwa międzynarodowa:Metoprololi tartras
Substancje czynne leku:Metoprolol

ATC:C07AB

Forma leku:tabletki 50 mg; 200 mg

Inne leki związane ze schorzeniamiNadciśnienie tętnicze krwi Wieńcowa choroba Zawał serca

Zawartość substancja czynna - metoprolol tartrate
Sposób działaniaMETOPROLOL jest tzw. selektywnym blokerem receptorów beta w sercu.
Oznacza to, że lek oddziałuje wybiórczo jedynie na pewne substancje w sercu w ten sposób, że działanie hormonów stresu (adrenaliny) zmniejsza się zarówno w sytuacjach napięcia psychicznego, jak i wysiłku fizycznego. Prowadzi to do zwolnienia akcji serca (pulsu) oraz zmniejszenia objętości krwi pompowanej na minutę, co z kolei prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Zmniejszona praca serca zapobiega skurczowi naczyń wieńcowych, który pojawia się w sytuacji nadwerężenia serca na tle psychicznym lub fizycznym. W dawkach zalecanych preparat nie oddziałuje na pracę oskrzeli, tak że lek może być stosowany u pacjentów cierpiących na astmę.
W leczeniu wysokiego ciśnienia stosuje się czasami obok metoprololu również środki moczopędne oraz rozkurczające naczynia krwionośne.
W leczeniu choroby wieńcowej METOPROLOL podaje się czasami łącznie z nitrogliceryną.

ZastosowanieWysokie ciśnienie krwi, angina pectoris (choroba wieńcowa), nieregularna praca serca, stan ostry zawału serca. Zapobieganie napadom migreny. Leczenie pomocnicze w nadczynności tarczycy. Po przebytym zawale serca w celu zapobieżenia nowemu zawałowi.

OstrzeżenieLeku nie należy podawać w nieleczonej niewydolności serca, w bloku serca (zaburzeniach w systemie przewodzenia impulsów w sercu), lub w zbyt wolnej akcji serca. Pacjenci cierpiący na trudno kontrolowaną cukrzycę, astmę lub inne poważne trudności w oddychaniu, chromanie przestankowe oraz poważnie uszkodzone nerki powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji METOPROLOL.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Ewentualne stosowanie innych leków podczas kuracji METOPROLOL powinno być przekonsultowane z lekarzem. Zakończenie kuracji należy robić stopniowo zmniejszając dawkę w ciągu 7-10 dni aż do zupełnego wycofania leku.
Nie wolno jednak samowolnie zmieniać zaleceń lekarza.


1. Metoprolol może nasilić bradykardię, zaburzenia krążenia obwodowego i wywołać wstrząs anafilaktyczny. W razie wystąpienia tych zaburzeń należy zmniejszyć dawkę leku lub zaniechać leczenia, co wymaga stopniowego zmniejszenia dawki w czasie 2 tygodni.
2. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów: z wyrównaną niewydolnością serca, w przypadku niskiej rezerwy sercowej i z anginą Prinzmetala.
3. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, nagłe odstawienie metoprololu może nasilić objawy choroby niedokrwiennej, a nawet wywołać zawał mięśnia sercowego i arytmię komorową. Dawki leku należy zmniejszać stopniowo w ciągu 2 tygodni, a chorego należy obserwować.
4. U pacjentów z astmą oskrzelową i obturacyjną chorobą płuc metoprolol należy stosować ostrożnie i tylko wtedy, kiedy inne leki stosowane w chorobie nadciśnieniowej są nieskuteczne lub źle tolerowane. Wówczas zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki metoprololu, w trzech mniejszych dawkach podzielonych. Należy rozważyć możliwość równoczesnego zastosowania leków z grupy agonistów receptorów adrenergicznych b2.
5. Metoprolol może maskować tachykardię u pacjentów z nadczynnością tarczycy. U tych pacjentów lek należy stosować ostrożnie, ponieważ odstawienie leku może spowodować przełom tarczycowy.
6. Metoprolol może maskować objawy hipoglikemii (poza zawrotami głowy i potliwością), a także nasilać hipoglikemię po zastosowaniu insuliny. Dlatego lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z cukrzycą, szczególnie niewyrównaną.
7. Metoprolol należy stosować ostrożnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym przy zastosowaniu znieczulenia ogólnego.
8. Pacjenci ze znacznym upośledzeniem czynności wątroby, powinni stosować metoprolol w mniejszych dawkach.
9. Pacjenci z guzem chromochłonnym nadnerczy powinni równocześnie przyjmować lek z grupy leków blokujących receptory a-adrenergiczne.
10. Metoprolol należy ostrożnie stosować u pacjentów z łuszczycą.
11. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania metoprololu u dzieci nie zostały ustalone.

Działania niepożądane1/100
- Zmęczenie lub słabość mięśni, które to objawy pojawiają się na początku leczenia i mają charakter przejściowy - zanikają w trakcie kontynuowania kuracji.
- Zimne kończyny, powolna akcja serca.
- Mdłości, biegunka.

1/1000
- Zaburzenia snu.
- Brak tchu.

<1/1000
- Ból głowy, koszmarne sny, halucynacje, przygnębienie.
- Reakcje skórne - wysypka, zaczerwienienie skóry, wypadanie włosów, zmniejszone wydzielanie gruczołów łzowych, nadmierne pocenie się.


Większość działań niepożądanych w czasie leczenia metoprololem miała charakter łagodny i przemijający.
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: uczucie zmęczenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty lub bóle w nadbrzuszu) i zaburzenia snu. W wielu przypadkach objawy te były przemijające i ustępowały po zmniejszeniu dawki leku.

Ponadto obserwowano:
ze strony układu nerwowego:
nieczęsto: zawroty i bóle głowy; rzadko: parestezje, skurcze mięśni, depresja; w pojedynczych przypadkach: zaburzenia osobowości takie jak: amnezja, zaburzenia pamięci, dezorientacja, halucynacje, nerwowość i lęk;

ze strony układu krążenia:
nieczęsto: bradykardia, hipotonia ortostatyczna; rzadko: niewydolność serca, nasilenie istniejącego bloku przedsionkowo-komorowego, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, objaw Raynauda, obrzęki obwodowe i ból w okolicy serca; w pojedynczych przypadkach: zaburzenia przewodzenia, zgorzel u pacjentów z wcześniej występującymi ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego i nasilenie istniejącego chromania przestankowego;

ze strony przewodu pokarmowego:
(oprócz wyżej wymienionych); rzadko: biegunka lub zaparcia; w pojedynczych przypadkach: suchość w jamie ustnej i nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby;

skóra i tkanka podskórna:
rzadko: wysypka (w postaci pokrzywki, zmian łuszczycowych i zmian zanikowych skóry), obecność przeciwciał przeciwjądrowych (niezwiązana z SLE); w pojedynczych przypadkach: nadwrażliwość na światło, nasilenie zmian łuszczycowych, zwiększona potliwość i wypadanie włosów;

układ oddechowy:
rzadko: duszność, skurcz oskrzeli, również u pacjentów bez choroby obturacyjnej płuc w wywiadzie; w pojedynczych przypadkach: nieżyt nosa;

układ endokrynowy i metabolizm:
w pojedynczych przypadkach: zwiększenie masy ciała;

układ moczowo-płciowy:
w pojedynczych przypadkach: zaburzenia libido i potencji;

narządy zmysłów:
w pojedynczych przypadkach: zaburzenia widzenia, suchość i podrażnienie oczu, zapalenie spojówek, zaburzenia smaku, szum w uszach, utrata słuchu podczas podawania dawek wyższych od zalecanych;

krew:
w pojedynczych przypadkach: trombocytopenia;

inne:
w pojedynczych przypadkach: zapalenie stawów.

Częstość występowania wysypki skórnej i/lub suchości oczu związanych ze stosowaniem ‚-blokerów była niewielka i w większości przypadków objawy te ustępowały po przerwaniu leczenia. Jeśli wystąpienia powyższych objawów nie można wytłumaczyć inaczej, należy rozważyć odstawienie preparatu.

DawkowanieDawkę ustala lekarz. Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od małej dawki, którą można zwiększać stopniowo co tydzień. W leczeniu wysokiego ciśnienia dawka podtrzymująca dla pacjenta dorosłego wynosi 100 - 200 mg raz dziennie.
W leczeniu choroby wieńcowej dawka wynosi zazwyczaj 50-100 mg 2-3 razy dziennie.
W nadczynności tarczycy - 50 mg 4 razy dziennie.
Zastrzyki o mocy i częstotliwości określonej przez lekarza wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Dawkę leku należy ustalać indywidualnie w zależności od jego tolerancji i skuteczności terapeutycznej. Nie należy stosować więcej niż 400 mg na dobę.
Zwykle stosuje się:
U dorosłych:
Nadciśnienie tętnicze
Dobowa dawka preparatu METOPROLOL wynosi 100-400 mg, podanych w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Początkowo stosuje się 100 mg na dobę jednorazowo lub w dawkach podzielonych (2 razy na dobę 50 mg). W zależności od stanu pacjenta i skuteczności leczenia, dawkę dobową można zwiększać w odstępach tygodniowych o 100 mg. Jeśli nie uzyskano zadowalającego efektu leczniczego, można dodatkowo zastosować lek moczopędny lub inny lek obniżający ciśnienie tętnicze krwi.

Zaburzenia rytmu serca
50 mg preparatu METOPROLOL 2-3 razy na dobę.
W razie potrzeby, dawkę dobową można zwiększyć do 300 mg, którą stosuje się w dawkach podzielonych.

Pomocniczo w nadczynności tarczycy
50 mg 4 razy na dobę. Dawkę tę należy zmniejszyć, gdy wystąpi eutyreoza.

Dławica piersiowa
50-100 mg preparatu METOPROLOL 2-3 razy na dobę.

Po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego
Terapia doustna preparatem METOPROLOL powinna rozpocząć się w ciągu 15 minut po ostatniej dożylnej iniekcji metoprololu. Lek należy stosować w dawce 50 mg, co 6 godzin przez pierwsze 48 godzin. Pacjent, który nie tolerował pełnej dawki dożylnej, powinien otrzymać połowę zalecanej dawki doustnej.
Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 200 mg na dobę stosowana w dawkach podzielonych.

Dawkowanie w niewydolności wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby, dawkę leku należy odpowiednio zmniejszyć.

Dawkowanie u pacjentów w wieku podeszłym
U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać od najniższej możliwej dawki.

Wskazania* Nadciśnienie tętnicze.
* Zaburzenia rytmu serca, szczególnie częstoskurcz nadkomorowy.
* Pomocniczo w stanie hiperkinetycznym krążenia u pacjentów z nadczynnością tarczycy.
* Dławica piersiowa.

Wczesne rozpoczęcie leczenia metoprololem po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego zmniejsza obszar martwicy i ryzyko migotania komór, a także umożliwia zastosowanie mniejszych dawek leków przeciwbólowych.

PrzeciwwskazaniaMetoprololu nie należy stosować u pacjentów z:

* blokiem przedsionkowo-komorowym;
* niewyrównaną niewydolnością serca;
* bradykardią zatokową;
* zespołem chorej zatoki;
* wstrząsem kardiogennym;
* nadwrażliwością na metoprolol lub inne leki beta-adrenolityczne;
* kwasicą metaboliczną;
* nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy;
* ciężką niewydolnością tętnic obwodowych.

Nie należy stosować metoprololu w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego u pacjentów z współistniejącą bradykardią, blokiem serca I°, ciśnieniem skurczowym mniejszym niż 100 mm Hg, średnio ciężką lub ciężką niewydolnością serca.

Interakcje* Działanie metoprololu i innych leków obniżających ciśnienie krwi (pochodne dihydropirydyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, pochodne fenotiazyny, barbiturany) sumują się.
* Podczas równoczesnego stosowania metoprololu i leków obniżających poziom katecholamin (np. rezerpina), nasila się niedociśnienie i bradykardia.
* Metoprolol może zmniejszać kurczliwość mięśnia sercowego i zmieniać przewodnictwo w sercu. Dlatego lek należy stosować ostrożnie z lekami przeciwarytmicznymi lub lekami stosowanymi do wywołania narkozy.
* Metoprolol może nasilać bradykardię wywołaną przez glikozydy naparstnicy. Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania tych leków.
* Podawanie metoprololu i antagonistów kanału wapniowego może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, bradykardii, a nawet zatrzymania akcji serca.
* Należy zachować ostrożność podczas stosowania metoprololu ze środkami blokującymi zwoje współczulne, innymi b-adrenolitykami (np. w kroplach do oczu) oraz inhibitorami MAO.
* Metoprolol należy ostrożnie stosować z ergotaminą, ponieważ mogą się nasilić zaburzenia krążenia obwodowego.
* Leki indukujące enzymy wątrobowe (np. rifampicyna) mogą zmniejszać stężenie metoprololu w osoczu, podczas gdy inhibitory enzymów wątrobowych (np. cymetydyna, hydralazyna i alkohol) mogą powodować zwiększenie stężenia metoprololu w osoczu.
* Metoprolol może zaburzać wydalanie lignokainy.
* Indometacyna zmniejsza obniżające ciśnienie działanie metoprololu.
* W przypadku zakończenia skojarzonego leczenia metoprololu z klonidyną, preparat METOPROLOL należy odstawić na kilka dni przed odstawieniem klonidyny.
* Stosowanie metoprololu w cukrzycy insulinozależnej wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych.

PrzedawkowanieIstnieją doniesienia o ciężkich przypadkach przedawkowania metoprololu, niekiedy kończące się śmiercią.

Objawy przedawkowania
Pierwsze objawy przedawkowania występują po 20 minutach do 2 godzin po zażyciu leku.
Zatrucie lekiem może spowodować wystąpienie objawów takich jak: niedociśnienie, bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca, skurcz oskrzeli, utrata świadomości, śpiączka, nudności, wymioty, sinica, hipoglikemia i wyjątkowo hiperkaliemia.

Leczenie przedawkowania
Należy monitorować czynność serca, płuc, nerek, oznaczyć poziom elektrolitów i glukozy.
Brak swoistej odtrutki dla metoprololu.

* W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe:
* w celu usunięcia leku z przewodu pokarmowego – wywołanie wymiotów, płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego;
* w bradykardii należy podać atropinę. W razie braku reakcji bardzo ostrożnie podać izoproterenol;
* w niedociśnieniu podać lek podwyższający ciśnienie tętnicze krwi, np. noradrenalinę lub dopaminę;
* w skurczu oskrzeli podać lek pobudzający receptory b2-adrenergiczne lub teofilinę;
* w zaburzeniach rytmu serca – glikozydy naparstnicy (digoksynę) i leki moczopędne;
* w przypadku wstrząsu wywołanego upośledzeniem kurczliwości mięśnia sercowego, podać dobutaminę, izoprenalinę lub glukagon.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchuPodczas stosowania metoprololu niekiedy mogą wystąpić zawroty głowy lub zmęczenie, dlatego należy poinformować pacjenta o niebezpieczeństwie związanym z prowadzeniem pojazdów mechanicznych i obsługą maszyn będących w ruchu.

Ciąża i karmienieIstnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki, lecz oddziaływanie leku na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.


Ciąża
Brak kontrolowanych badań nad zastosowaniem metoprololu u kobiet ciężarnych. Lek może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, kiedy jest to bezwzględnie konieczne.
Tak jak inne b-adrenolityki, metoprolol może spowodować działania niepożądane, szczególnie bradykardię i hipoglikemię u płodu, a także u noworodka i karmionego piersią niemowlęcia. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności serca i płuc u noworodków. Należy zwrócić na to szczególną uwagę stosując lek u kobiet w ostatnim trymestrze ciąży i w okresie okołoporodowym.
Stosowanie leku w czasie karmienia
Metoprolol przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Jednakże nie zaleca się stosowania tego leku w czasie karmienia piersią. Podczas stosowania leku w dawkach zalecanych, ilość metoprololu wydzielanego z mlekiem, nie powoduje blokowania receptorów ‚-adrenergicznych u dzieci.

Opakowaniatabletki 50 mg a 30 szt.; tabletki 200 mg a 30 szt.



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018