anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

RELANIUM
Nazwa międzynarodowa:Diazepamum
Substancje czynne leku:Diazepam

ATC:N05BA

Forma leku:iniekcje 5 mg/ml; tabletki 2 mg; 5 mg; zawiesina 0,4 mg/ml; 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

Zawartość substancja czynna - diazepam

1 ml roztworu zawiera jako
substancję czynną: 5 mg diazepamu oraz
substancje pomocnicze: glikol propylenowy, etanol, alkohol benzylowy, benzoesan sodu, kwas octowy lodowaty, kwas octowy 10%, wodę do wstrzykiwań.
Ampułka o pojemności 2 ml zawiera 10 mg diazepamu.
Sposób działaniaRelanium działa tłumiąco na centralny system nerwowy, co daje odprężenie psychiczne, zwłaszcza w sytuacjach stresu. Relanium działa uspokajająco w stanach niepokoju i lęku. Relanium ułatwia zasypianie. Lek podany doustnie wywołuje efekt nasenny w ciągu jednej godziny, natomiast podany dożylnie działa przeciwdrgawkowo; iniekcje do leczenia stanu padaczkowego.

Zastosowanie Niepokój, lęk i zaburzenia snu w sytuacjach stresowych. Relanium stosuje się w celu uspokojenia pacjenta przed operacją. Zawiesina jest przewidziana dla pacjentów mających problemy z łykaniem tabletek oraz dla dzieci.


Lek zawiera jako substancję czynną diazepam, który działa przeciwlękowo, uspokajająco, nasennie, przeciwdrgawkowo oraz zmniejsza napięcie mięśni szkieletowych. Diazepam w postaci roztworu do wstrzykiwań przeznaczony jest do stosowania w stanach nagłych.
Lek Relanium stosuje się w:

* ostrych stanach lękowych, niepokoju psychoruchowym,
* stanach podwyższonego napięcia mięśniowego,
* premedykacji przed różnymi zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi,
* stanach padaczkowych.

Ostrzeżenie Lek wywołuje uzależnienie. Pacjenci cierpiący na na niewydolność nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Relanium. Leku nie wolno podawać w jaskrze, porfirii (zaburzenie w syntezie czerwonych ciałek krwi) oraz w miastenii gravis (chorobliwym zwiotczeniu mięśni). Po dłuższym czasie stosowania Relanium może pojawić się uzależnienie, aby tego uniknąć należy stopniowo wycofywać lek, zmniejszając sukcesywnie dawkę. Nagłe przerwanie stosowania leku może spowodować objawy abstynencji.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Relanium stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków łącznie z Relanium należy omówić z lekarzem. Preparat wzmaga działanie środków uspokajających.
Lek upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie stosowania preparatu.


Nie należy stosować leku Relanium, jeśli stwierdzono:

* nadwrażliwość na benzodiazepiny lub którykolwiek ze składników leku,
* myasthenia gravis (nużliwość mięśni),
* ciężką przewlekłą niewydolność oddechową, szczególnie w stadium zaostrzenia,
* zespół bezdechu sennego,
* ciężką niewydolność wątroby,
* fobie oraz natręctwa,
* przewlekłe psychozy.


* U pacjentów ze zmianami organicznymi mózgu (miażdżycą), z niewydolnością krążeniowo-oddechową, z przerostem gruczołu krokowego (z zastojem moczu) oraz z niewydolnością wątroby zaleca się podawanie mniejszych dawek diazepamu.
* Nie wolno stosować benzodiazepin u osób znajdujących się po wpływem alkoholu.
* U pacjentów uzależnionych od leków lub alkoholu, lek należy podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności.
* Diazepam nie powinien być stosowany w monoterapii u pacjentów z depresją lub w stanach lękowych związanych z depresją, ponieważ mogą ujawnić się skłonności samobójcze.
* Podczas długotrwałego stosowania benzodiazepin, zwłaszcza w dużych dawkach, może wystąpić uzależnienie fizyczne i psychiczne, szczególnie u pacjentów predysponowanych, w przeszłości z uzależnieniem od alkoholu lub leków. W przypadku rozwinięcia się uzależnienia fizycznego, nagłemu odstawieniu leku mogą towarzyszyć objawy, takie jak ból głowy, bóle mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, stan splątania, drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: utrata poczucia własnej realności, przeczulica słuchowa, drętwienie kończyn i innych dystalnych części ciała, nadwrażliwość na światło, dźwięk i dotyk, omamy i napady drgawkowe.
* Jeżeli wystąpią reakcje paradoksalne, tj. niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, urojenia, koszmary nocne, omamy, psychozy i inne zmiany w zachowaniu należy zaprzestać stosowania leku.
* Jeżeli lek był stosowany długotrwale, nie zaleca się natychmiastowego jego odstawienia, lecz stopniowe zmniejszanie dawek.
* Po kilku godzinach od zastosowania leku może wystąpić amnezja (niepamięć). Pacjenci powinni mieć zapewnione warunki do nieprzerwanego snu przez 7 do 8 godzin.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.


Stosowanie leku Relanium u pacjentów w podeszłym wieku
Pacjentom w podeszłym wieku zaleca się podawanie mniejszych dawek leku.
Podczas stosowania diazepamu u tych osób, nie można wykluczyć wystąpienia reakcji paradoksalnych. Należy zaprzestać stosowania leku w razie ich wystąpienia.
U osób w podeszłym wieku diazepam należy stosować bardzo ostrożnie, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia bezdechu.

Stosowanie leku Relanium u dzieci
Podczas stosowania benzodiazepin (grupa leków do których należy diazepam) u dzieci mogą wystąpić reakcje paradoksalne (objawy – patrz wyżej).

Stosowanie leku Relanium u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek
U osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się podawanie mniejszych dawek leku.
W przypadku zaburzeń czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna.

Działania niepożądaneDziałania uboczne zależą od wielkości dawki i od wrażliwości pacjenta. Pacjenci starsi wykazują dużo większą wrażliwość na lek aniżeli młodsi.

> 1/100
- Na początku leczenia ospałość, która zanika w miarę kontynuowania kuracji.

1/1000
- Zaburzenia w koordynacji ruchów.
- Bóle głowy i zawroty głowy.
- Trudność koncentrowania uwagi.
- Słabość mięśni.

<1/1000
- Reakcje alergiczne skóry.
- Żółtaczka.
- Agresja.
- Halucynacje.
- Luki w pamięci.
- Bezsenność.
- Koszmarne sny.
- Przygnębienie.


Jak każdy lek, Relanium może powodować działania niepożądane.
Po podaniu dożylnym, szczególnie w przypadkach wstrzyknięcia leku do cienkiej żyły, mogą wystąpić miejscowe działania niepożądane w postaci zapalenia żyły lub zakrzepicy.

Po szybkim podaniu dożylnym może wystąpić bezdech oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Wykonywanie wstrzyknięć z odpowiednią szybkością oraz ułożenie pacjenta w pozycji leżącej podczas podawania diazepamu pozwala na wyeliminowanie tych działań niepożądanych.

Po podaniu domięśniowym może wystąpić ból i zaczerwienienie, sporadycznie tkliwość w miejscu podania.
Zmęczenie, senność, osłabienie mięśni występuje na początku leczenia i przemija w trakcie dalszego leczenia - wystąpienie tych działań niepożądanych jest związane z zastosowaną dawką.

Długotrwałe stosowanie diazepamu, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do rozwinięcia się fizycznego i psychicznego uzależnienia.

Sporadycznie odnotowywano: splątanie, niepamięć, depresję, zaburzenia widzenia, niewyraźną mowę, ból i zawroty głowy, drżenia, zahamowanie ruchowe, ataksję, suchość w jamie ustnej, nudności, zaburzenia czynności przewodu pokarmowego, zaparcia, niedociśnienie tętnicze, zmiany wartości tętna, zaburzenia krążenia, zmiany w obrazie krwi, zmiany skórne.

W bardzo rzadkich przypadkach odnotowywano podwyższone stężenie aminotransferaz i zasadowej fosfatazy, żółtaczkę oraz zatrzymanie czynności serca.

Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie wrażliwi na leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy − u tych osób mogą wystąpić stany dezorientacji, szczególnie w przypadku współistnienia organicznych zmian w mózgu.

Mogą wystąpić reakcje paradoksalne (tj. niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, urojenia, koszmary nocne, omamy, psychozy i inne zmiany w zachowaniu).

U niektórych osób w czasie stosowania leku Relanium mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, także niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

DawkowanieDawkę ustala lekarz. Dawka dla pacjentów dorosłych wynosi zazwyczaj 2 - 20 mg dziennie. Wysokość dawki zależy od stanu pacjenta oraz rodzaju dolegliwości. Lek stosowany w celach nasennych należy przyjąć na 1 godzinę przed zamierzonym spoczynkiem. Dawkę dla dzieci ustala lekarz pediatra. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Lek Relanium należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Sposób podawania
Dożylnie (tylko gdy potrzebne jest szybkie działanie, np. drgawki oraz w premedykacji)
- lek podaje się bez rozcieńczania powoli, z szybkością 0,5 ml do 1 ml (2,5 mg do 5 mg) na minutę. Zbyt szybkie podanie dożylne leku grozi zahamowaniem oddychania i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Lek należy wstrzykiwać do dużej żyły, np. dołu łokciowego. Nie należy wstrzykiwać leku do cienkich żył oraz pozanaczyniowo.

W dożylnym wlewie kroplowym - lek podaje się po rozcieńczeniu 2 ml (10 mg) w co najmniej 50 ml 0,9% roztworu NaCl lub 5% roztworu glukozy. Lek należy wprowadzić strzykawką do całej porcji rozcieńczalnika, szybko wymieszać i natychmiast podawać.
Najczęściej stosuje się 100 mg (10 ampułek po 2 ml) rozcieńczone w 500 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy. Podawać z szybkością 40 ml w ciągu godziny.

Uwaga: podczas rozcieńczania leku może niekiedy wystąpić zmętnienie, które znika samoistnie po kilku minutach. Jeśli zmętnienie nie zniknie, roztworu nie należy używać.

Domięśniowo - lek wstrzykiwać głęboko w duże grupy mięśni (po podaniu domięśniowym lek wchłania się powoli).


Dawkowanie
Ostre stany lękowe, niepokój psychoruchowy.
Dorośli: zwykle od 2 mg do 20 mg dożylnie lub domięśniowo.

Stany podwyższonego napięcia mięśniowego.
Dorośli: 10 mg raz lub dwa razy na dobę dożylnie lub domięśniowo.

Premedykacja przed różnymi zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi.
Dorośli: od 10 mg do 15 mg domięśniowo na 30 minut przed zabiegiem lub od 5 mg do 10 mg powoli dożylnie bezpośrednio przed zabiegiem.

Stany padaczkowe.
Dorośli: początkowo dożylnie od 10 mg do 20 mg;
Dzieci: od 5 mg do 10 mg. W razie potrzeby wstrzyknięcie można powtórzyć po upływie 30 minut lub podać lek w dożylnym wlewie kroplowym – 100 mg w 500 ml roztworu 0,9% NaCl lub 5% glukozy – z szybkością 40 ml w ciągu godziny.

Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 80 mg do 120 mg.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Relanium jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

InterakcjeNależy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

* Nie należy podawać jednocześnie diazepamu i leków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego (przeciwdrgawkowych, przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwlękowych, uspokajających, nasennych, znieczulających, opioidowych leków przeciwbólowych, oraz przeciwhistaminowych o działaniu uspokajającym), ponieważ podczas stosowania tego typu leczenia skojarzonego nie można wykluczyć wystąpienia zaburzeń ośrodka oddechowego oraz układu krążenia.
* Jeżeli zachodzi konieczność podania diazepamu z opioidowymi lekami przeciwbólowymi, diazepam powinien być podany na końcu.
* Cymetydyna, fluoksetyna, fluwoksamina, omeprazol stosowane jednocześnie z benzodiazepinami mogą nasilać ich działanie.
* Ryfampicyna zwiększa klirens (wydalanie) benzodiazepin.
* Diazepam wpływa na proces eliminacji fenytoiny.
* Podczas stosowania diazepamu i leków przeciwpadaczkowych mogą wystąpić nasilone działania niepożądane i toksyczne.
* Alkohol nasila działanie uspokajające diazepamu.

PrzedawkowanieObjawy: senność, stan splątania. Ciężkie przypadki charakteryzują się ataksją (bezładem), niedociśnieniem tętniczym, zahamowaniem oddychania, śpiączką i zgonem.
Dializa jest nieskuteczna.
Odtrutka - flumazenil podawany powoli dożylnie w dawce 0,2 mg do 1 mg.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchuPodczas stosowania leku oraz przez 24 godziny po jego zastosowaniu nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

UwagiZe względu na zawartość alkoholu benzylowego (15 mg w 1 ml), lek może być stosowany u noworodków i wcześniaków tylko w przypadkach, gdy inne leki są nieskuteczne. Lek może powodować zatrucia i reakcje alergiczne u niemowląt i dzieci do 3 lat.
Ze względu na zawartość benzoesanu sodu, lek może zwiększać ryzyko wystąpienia żółtaczki u noworodków.
Lek zawiera 100 mg etanolu w 1 ml - należy wziąć to pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i u osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką. Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.

Ciąża i karmienieIstnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia.


Ciąża
Nie zaleca się stosowania diazepamu u kobiet w ciąży, szczególnie podczas pierwszego i trzeciego trymestru, chyba że istnieje uzasadnienie jego zastosowania, tj. w opinii lekarza spodziewana korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią
Diazepamu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

PrzechowywaniePrzechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze pokojowej, tj. od 15°C do 25°C, chronić od światła.
Nie należy stosować leku Relanium po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Opakowaniainiekcje 5 mg/ml a 5 ampułek po 2 ml, a 50 ampułek po 2 ml; tabletki 2 mg a 20 szt., a 60 szt., a 500 szt.; tabletki 5 mg a 20 szt., a 60 szt., a 250 szt.; zawiesina 0,4 mg/ml a 100 ml.

5 lub 50 ampułek po 2 ml.



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2014