anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

THIORIDAZIN; THIORIDAZIN PROLONGATUM
Nazwa międzynarodowa:Thioridazine
Substancje czynne leku:Thioridazin

ATC:N05AC

Forma leku:drażetki 10 mg; 25 mg; 100 mg; tabletki 200 mg

Inne leki związane ze schorzeniamiAlkoholizm Schizofrenia

Zawartość substancja czynna - thioridazine hydrochloride

1 drażetka zawiera 10 mg, 25 mg lub 100 mg chlorowodorku tiorydazyny.
Sposób działaniaThioridazin, Thioridazin prolongatum łagodzi w mniejszych dawkach niepokój i lęk (objawy neurotyczne), w większych dawkach natomiast poprawia stan w chorobach dających zmienione odczucia rzeczywistości (schizofrenia, psychoza maniakalna). Leczenie preparatem daje tylko w minimalnym stopniu objawy pozapiramidowe, jak sztywność i drżenia mięśni, niepokój oraz przesadna aktywność.


Tiorydazyna jest lekiem neuroleptycznym należącym do grupy piperydynowych pochodnych fenotiazyny.

Zastosowanie Zmieniona interpretacja rzeczywistości z ideami prześladowczymi, urojeniami i halucynacjami. Niepokój i przygnębienie. Zmiany osobowości z napadami agresji. Splątanie u osób starszych. Niepokój i nadaktywność w alkoholizmie. Bóle, gdy leki przeciwbólowe nie odniosły pożądanego skutku.

Ostrzeżenie Leku nie wolno podawać pacjentom ze zbyt niskim stężeniem białych ciałek krwi, w poważnych chorobach krążenia i w miastenii gravis (chorobliwe zwiotczenie mięśni). Leku nie wolno stosować pacjentom będącym pod wpływem alkoholu lub środków uspokajających i nasennych. Pacjenci cierpiący na zbyt niskie ciśnienie krwi, poważnie zakłóconą funkcję nerek i wątroby, zaburzenia w krążeniu krwi oraz pacjenci uczuleni na thioridazin powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji. Podczas 3 pierwszych miesięcy leczenia nieodzowne są regularne kontrole stężenia białych ciałek krwi. Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Thioridazin stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Lek wzmaga działanie środków przeciwzakrzepowych, przeciwpadaczkowych oraz przeciwdepresyjnych. Zamiar stosowania innych leków łącznie z preparatem należy omówić z lekarzem. Thioridazin upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.

Działania niepożądaneDziałania uboczne są w dużym stopniu uzależnione od wielkości dawki. Nie należy jednak samowolnie bez porozumienia się z lekarzem zmieniać przepisanej dawki.

>1/100
- Zmęczenie, zwłaszcza jeśli dawka wprowadzająca jest wysoka.
- Zmęczenie zanika zazwyczaj w miarę kontynuowania leczenia.

1/1000
- Spadek ciśnienia krwi i zawroty głowy.
- Zmiany w obrazie EKG, objawy pozapiramidowe (jedynie w dużych dawkach), skurcze mięśni, niezależne od woli ruchy mięśni.
- Mlekotok z gruczołów sutkowych.
- Zaburzenia miesiączki.
- Wzrost wagi ciała, zwłaszcza w razie długotrwałego leczenia.

<1/1000
- Zmniejszenie ilości białych ciałek krwi.
- Zburzenia w rytmie serca.
- Sztywność mięśni.
- Gorączka.
- Utrata przytomności.
- Zaparcie, mdłości.
- Suchość błon śluzowych jamy ustnej, dlatego niezbędna jest dokładna higiena zębów po każdym posiłku.
- Reakcje alergiczne skóry.
- Nadwrażliwość na promienie słoneczne.
- Utrudnienia w oddawaniu moczu.
- Pogorszona ostrość widzenia.
- Impotencja.


Ze strony o.u.n.:
senność, upośledzenie koncentracji, nadmierne zahamowanie motoryczne, zaburzenia snu, depresja.

Zaburzenia neurologiczne:
zespół parkinsonowski (spowolnienie ruchów, drżenie, wzmożenie napięcia mięśniowego pochodzenia pozapiramidowego) ustępujący po lekach cholinolitycznych lub zmniejszeniu dawki. Obserwowano także: akatyzję (przymusowy niepokój ruchowy), ostry zespół dyskinetyczny (napadowe, przymusowe ruchy), napady drgawek, późne dyskinezy, zespoły dystoniczne (głównie u przewlekle leczonych w razie nagłego odstawienia lub po znacznym zmniejszeniu dawki), hipo-, hipertermię, apatię. Poza tym może również wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (zahamowanie ruchowe, wzrost napięcia mięśni szkieletowych, pojedyncze ruchy mimowolne, drżenia, hipertermia, tachykardia, tachypnoŽ, wahania ciśnienia krwi, zaburzenia ze strony układu autonomicznego: zaczerwienienie twarzy, poty, ślinotok, zaburzenia przytomności włącznie ze śpiączką, leukocytoza, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe). Zaburzenia wegetatywne: zatrzymanie moczu, zaparcia, suchość błon śluzowych, zaburzenia akomodacji.

Układ krążenia: lek stosunkowo często powoduje zaburzenia przewodzenia w EKG (wydłużenie PQ, QT, pojawienie się fali U, spłaszczenie lub odwrócenie załamka T); również może wystąpić hipotensja głównie w początkowym okresie leczenia lub po stosowaniu pozajelitowym dużych dawek, hipotonia ortostatyczna, tachykardia, zaburzenia rytmu serca. Działanie kardiotoksyczne jest nasilone w przypadku jednoczesnego podawania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (np. imipraminy).

Zaburzenia endokrynne i metaboliczne: mlekotok, ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, hiper- lub hipoglikemia, glikozuria, impotencja, zaburzenia libido, zwiększenie m.c., wzmożone pragnienie. Zaburzenia hematologiczne: granulocytopenia, agranulocytoza, eozynofilia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna lub aplastyczna, małopłytkowość.

Układ pokarmowy: przewlekłe zaparcia (działanie cholinolityczne leku) prowadzące do zaparć nawykowych, bardzo rzadko nudności i wymioty. Cholestaza (najczęściej pomiędzy 2 a 4 tyg. leczenia spowodowana skurczem przewodów żółciowych na podłożu alergicznym) - dolegliwości przypominają WZW, jednak w badaniach laboratoryjnych obserwuje się znacznie zwiększony poziom markerów cholestazy. Dolegliwości ustępują stopniowo po odstawieniu leku.

Inne:
zmiany barwnikowe (przebarwienia powłok, złogi barwnika w rogówce i siatkówce oka), alergie skórne, fotodermatozy, złośliwa hipertermia.

DawkowanieDawkę ustala lekarz. Pacjenci dorośli przeciwlękowo zazwyczaj 10-75 mg dziennie; w psychozach umiarkowanych 50-300 mg dziennie; w psychozach wymagających leczenia zamkniętego 100-600 mg dziennie.


Indywidualnie, stosownie do wskazań i reakcji chorego. Dorośli: zwykle 10-50 mg 3-4 razy dziennie, w warunkach szpitalnych 600 mg (nawet do 800 mg dziennie) w 3-4 dawkach podzielonych; duże dawki podawać nie dłużej niż 5 tyg. ambulatoryjnie 50-200 mg dziennie. Dzieci - 4 m.ż. - 7 r.ż. 10-20 mg dziennie w 2-3 dawkach podzielonych, 8-14 r.ż. 20-30 mg dziennie w 2-3 dawkach podzielonych, 15-18 r.ż. 30-50 mg dziennie w 2-3 dawkach podzielonych (w warunkach szpitalnych dawki mogą być wyższe).

WskazaniaSchizofrenia i psychozy schizoafektywne, choroby afektywne i psychozy egzogenne. Lek stosowany jest także w zespołach nerwicowych z objawami psychosomatycznymi, psychozach wieku podeszłego, w leczeniu psychiatrycznym u dzieci po 4 r.ż. Leczenie odwykowe, toksykomanie, alkoholizm.

PrzeciwwskazaniaNadwrażliwość na lek i pochodne fenotiazyn, zatrucie lekami o działaniu depresyjnym na o.u.n. (m.in. barbiturany, narkotyczne leki przeciwbólowe), środkami fosforoorganicznymi, alkoholem, w wywiadzie przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężka niewydolność wątroby. Względne przeciwwskazanie stanowią: choroba niedokrwienna serca znacznego stopnia, świeży zawał serca, niewydolność serca. Ostrożnie stosować w przypadku zaburzeń czynności układu oddechowego (POChP), u chorych z zaburzeniami czynności układu pozapiramidowego, dyskinezami, w myasthenia gravis, jaskrze z zamykającym się kątem przesączania, łagodnym przeroście gruczołu krokowego, zaburzeniach mikcji, w chorobie Addisona, w czynnej chorobie wrzodowej, hipotyreozie, w przypadku guza chromochłonnego, w zaburzeniach hemopoezy, ostrej niedokrwistości, nowotworach sutka, przewlekłych chorobach wątroby. Bardzo ostrożnie podawać z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.

InterakcjePodawanie razem z innymi neuroleptykami nasila ich działanie antypsychotyczne i zwiększa ryzyko działań niepożądanych, cymetydyna zwiększa dostępność biologiczną leku, węglan litu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony o.u.n.i powodować hiperglikemię. Równoczesne podawanie z b-adrenolitykami może nasilać ich działanie hipotensyjne. W hipotonii wywołanej tiorydazyną nie powinno się stosować adrenaliny ze względu na paradoksalny spadek ciśnienia. Z lekami o działaniu cholinolitycznym (atropina i in.) zwiększa ryzyko majaczenia i osłabia działanie przeciwpsychotyczne. Podawanie leku z alkoholem i różnymi lekami o działaniu depresyjnym na o.u.n. zwiększa ich działanie uspokajające i ryzyko powikłań oddechowych. Leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina) zmniejszają jej działanie przeciwpsychotyczne, a ich działanie przeciwdrgawkowe ulega zmniejszeniu. Podawanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi zmienia profil działania przeciwzakrzepowego. W przypadku jednoczesnego stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może sumować się działanie kardiotoksyczne leków. Działanie neuroleptyczne leku może być zmniejszone w przypadku jednoczesnego podawania leków przeciwdepresyjnych, sympatykomimetyków, preparatów moczopędnych, leków przeciwprątkowych, lewodopy, leków antyparkinsonowskich o działaniu cholinolitycznym oraz leków z grupy antacida. Nie podawać z lekami mielotoksycznymi ze względu na zwiększone ryzyko upośledzenia hemopoezy (np. fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol) oraz z doustnymi preparatami antykoncepcyjnymi (większe ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, zapalenia żył, nasilenie wydzielania prolaktyny). Inhibitory MAO mogą osłabiać działanie uspokajające tiorydazyny i nasilać występujące po niej działania niepożądane.

Ciąża i karmienieIstnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia.


Kategoria C. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Opakowaniadrażetki 10 mg a 30 szt., a 60 szt., a 250 szt.; drażetki 25 mg a 20 szt., a 60 szt., a 250 szt.; drażetki 100 mg a 20 szt., a 60 szt., a 250 szt.; tabletki prolongatum 200 mg a 20 szt., a 60 szt., a 250 szt.



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018