anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

GENSULIN R
Nazwa międzynarodowa:Insulinum humanum
ATC:A10AB

Forma leku:40 j.m. i 100 j.m., roztwór do wstrzykiwań

Zawartość1 fiolka 10 ml zawiera 400 j.m. lub 1000 j.m. insuliny ludzkiej. 1 wkład do wstrzykiwacza 3 ml zawiera 300 j.m. insuliny ludzkiej.
Sposób działaniaInsulina jest hormonem wytwarzanym w wyspecjalizowanych komórkach trzustki. Bierze udział w przemianach węglowodanów, tłuszczów i białek, powodując m.in. obniżenie stężenia glukozy w krwi. Niedobór insuliny w organizmie powoduje cukrzycę. Insulina podawana w postaci wstrzyknięć działa identycznie jak hormon wytworzony w organizmie. Po podaniu doustnym insulina jest rozkładana całkowicie w przewodzie pokarmowym, dlatego jej preparaty podaje się w postaci wstrzyknięć. Preparat insuliny ludzkiej Gensulin w postaci roztworu - Gensulin R wykazuje początek działania w ciągu 30 min, działanie max. występuje po 1-3 h od podania; działanie hipoglikemizujące preparatu utrzymuje się do 8 h i zależy od wielkości dawki.

OstrzeżeniePrzed rozpoczęciem leczenia należy sprawdzić, czy u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja uczuleniowa na preparat insuliny (jeśli tak to należy przeprowadzić testy skórne przed rozpoczęciem leczenia), a także na inne leki, pokarm, środki konserwujące, barwniki. W czasie stosowania insuliny należy monitorować stężenie glukozy w surowicy krwi (np.: za pomocą testów paskowych) oraz w moczu, stężenie glikolowanej hemoglobiny (HbA1) i fruktozaminy. Objawy hipoglikemii mogą pojawiać się w różnym czasie i mieć różne nasilenie. Jeśli pojawiają się często, należy zmienić dawki insuliny lub dietę. Pacjenci, u których zmienia się rodzaj stosowanej insuliny (insulinę pochodzenia zwierzęcego na insulinę ludzką), mogą wymagać zmniejszenia dawki insuliny (możliwość wystąpienia hipoglikemii). Wczesne objawy hipoglikemii mogą być słabsze u pacjentów: zmieniających rodzaj insuliny; u których stężenie glukozy uległo wyrównaniu; w długotrwałej cukrzycy, neuropatii cukrzycowej lub w razie równoczesnego stosowania leków b-adrenolitycznych. Zarówno nie leczona hipoglikemia jak i hiperglikemia mogą być przyczyną utraty świadomości, śpiączki lub zgonu. Ważne jest ścisłe przestrzeganie regularności i obfitości posiłków, oraz kontrola lekarska (zwłaszcza w pierwszych tyg. leczenia). Zwiększony wysiłek fizyczny zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę. Zwiększona praca mięśni w okolicy wstrzyknięcia insuliny przyspiesza wystąpienie hipoglikemii. Zapotrzebowanie na insulinę mogą zmienić: zaburzenia czynności przysadki mózgowej, nadnerczy lub tarczycy; wysoka gorączka, ciężkie zakażenie (może znacznie zwiększać zapotrzebowanie na insulinę); przeżycia emocjonalne; choroby i zaburzenia czynności przewodu pokarmowego, przebiegające z nudnościami i wymiotami, biegunką, powolnym opróżnianiem żołądka, zaburzeniami wchłaniania. W niewydolności nerek eliminacja insuliny jest zmniejszona, a czas jej działania wydłuża się. Cukrzyca związana z chorobami trzustki, cukrzyca współistniejąca z chorobą Addisona lub niedoczynnością przysadki mózgowej wymaga stosowania bardzo małych dawek leku. Podczas długotrwałego leczenia insuliną może rozwinąć się oporność na insulinę (należy zastosować większe dawki insuliny). Z powodu hipoglikemii (występujące bóle głowy, niepokój, podwójne widzenie, zaburzenia kojarzenia i odległości); na początku leczenia insuliną, w czasie zmiany preparatu, w przypadku stresu lub nadmiernego wysiłku fizycznego (gdy występują duże wahania stężenia glukozy we krwi) może wystąpić upośledzenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń będących w ruchu. Zalecana jest kontrola stężenia glukozy we krwi w czasie długiej podróży. U osób zamierzających przekroczyć przynajmniej dwie strefy czasowe należy zmienić schemat podawania insuliny. W czasie podróży lotniczej należy insulinę przechowywać w bagażu podręcznym, a nie w luku bagażowym (nie może ulec zamrożeniu).

Działania niepożądaneNajczęściej hipoglikemia mogąca prowadzić do utraty przytomności, a w skrajnych przypadkach zagrażać życiu. Sporadycznie ustępujące po kilku dniach/tygodniach reakcje uczuleniowe takie jak rumień, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia, czasami występujące na skutek działania substancji drażniących występujących w środkach do odkażania skóry lub też złej techniki wykonania wstrzyknięcia. Rzadziej ogólnoustrojowe objawy uczuleniowe (uogólniona wysypka, duszność, świszczący oddech, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, przyspieszone tętno i pocenie się), które w ciężkich przypadkach mogą stanowić zagrożenie dla życia chorego i wymagają natychmiastowego leczenia. Zmiana insuliny lub odczulanie mogą okazać się konieczne. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić lipodystrofia (zanik podskórnej tkanki tłuszczowej).

DawkowanieIndywidualne dla konkretnego pacjenta, w zależności od jego zapotrzebowania, na podstawie stwierdzonego stężenia glukozy we krwi, ustala się właściwą dawkę oraz rodzaj preparatu insuliny. Pacjent nie może stosować żadnego innego typu insuliny, ani mieszać przepisanej insuliny z innym rodzajem insuliny bez porozumienia z lekarzem. Preparaty Gensulin są przeznaczone do wstrzyknięć podskórnych, a preparat Gensulin R - także do podań dożylnych. W wyjątkowych przypadkach preparaty Gensulin mogą być podane domięśniowo.

WskazaniaLeczenie chorych na cukrzycę, którzy wymagają stosowania insuliny. Cukrzyca ciężarnych.

PrzeciwwskazaniaHipoglikemia. Nadwrażliwość na insulinę ludzką lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

InterakcjePreparatu nie należy mieszać z insulinami pochodzenia zwierzęcego, oraz z innymi insulinami biosyntetycznymi. Wiele często stosowanych leków (m.in. niektóre leki obniżające ciśnienie, leki nasercowe, leki obniżające poziom lipidów w surowicy, stosowane w schorzeniach tarczycy, niektóre leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, salicylany, leki przeciwbakteryjne, doustne preparaty antykoncepcyjne) może wpływać na działanie insuliny i na skuteczność terapii insulinowej. Dotyczy to również leków bez recepty. Leki i substancje nasilające działanie insuliny: leki b-adrenolityczne, chlorochina, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory MAO (leki przeciwdepresyjne), metyldopa, klonidyna, pentamidyna, salicylany, steroidy anaboliczne, cyklofosfamid, sulfonamidy, tetracykliny, chinolony przeciwbakteryjne oraz alkohol etylowy. Leki zmniejszające działanie insuliny: diltiazem, dobutamina, estrogeny (również doustne środki antykoncepcyjne), fenotiazyny, fenytoina, hormony tarczycy, heparyna, kalcytonina, kortykosteroidy, leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniu HIV, niacyna, tiazydy moczopędne.

PrzedawkowanieNie istnieje jednoznaczna definicja przedawkowania insuliny, ponieważ stężenie glukozy w surowicy krwi jest rezultatem złożonych zależności pomiędzy poziomem insuliny, dostępnością glukozy i innych procesów metabolicznych. Zastosowanie zbyt dużej dawki insuliny prowadzi do hipoglikemii. Objawy: apatia, stan splątania, kołatanie serca, ból głowy, pocenie się, wymioty. Postępowanie. Łagodna hipoglikemia ustępuje po doustnym podaniu glukozy oraz produktów zawierających cukier. Pacjenci z umiarkowanie ciężką hipoglikemią wymagają domięśniowego lub podskórnego zastosowania glukagonu, a następnie po wystąpieniu poprawy stanu zdrowia, doustnego podania węglowodanów. W przypadku braku pozytywnej reakcji na zastosowanie glukagonu należy podać dożylnie roztwór glukozy. W przypadkach ciężkiej hipoglikemii z towarzyszącą śpiączką, konieczne jest podskórne lub domięśniowe wstrzyknięcie glukagonu. Jeżeli glukagon jest niedostępny albo stan zdrowia pacjenta nie poprawia się po podaniu glukagonu, wówczas należy podać dożylnie roztwór glukozy. Zaraz po odzyskaniu przytomności pacjent powinien spożyć posiłek.

UwagiInsulinę Gensulin R podaje się najczęściej 15-30 min przed posiłkiem.

Ciąża i karmienieCiąża u chorej na cukrzycę jest wskazaniem do stosowania insuliny (hiperglikemia u kobiet w ciąży może powodować anomalie u płodu). W I trymestrze ciąży następuje zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę z koniecznością zmniejszenia dawki insuliny, które jednak stopniowo wzrasta w ciągu II i III trymestru, przeciętnie o 75% dawki sprzed okresu ciąży. Bezpośrednio po porodzie zapotrzebowanie gwałtownie zmniejsza się. Karmienie piersią podczas leczenia insuliną jest dopuszczalne. W czasie laktacji zapotrzebowanie na insulinę jest mniejsze niż przed ciążą, a wyrównanie do pierwotnego zapotrzebowania następuje po 6-9 m-cach.

OpakowaniaFiolka 10 ml Fiolka 10 ml 5 wkładów do wstrzykiwaczy 3 ml



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018