anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

NABUTON
Nazwa międzynarodowa:Nabumetone
ATC:M01AX

Forma leku:tabletki 500 mg

Zawartość1 tabl. zawiera 500 mg nabumetonu.
Sposób działaniaNiesteroidowy lek przeciwzapalny. Poza działaniem przeciwzapalnym działa również przeciwbólowo i przeciwgorączkowe. Dokładny mechanizm jego działania nie jest poznany. W głównej mierze jednak, lek działa w wyniku hamowania syntezy prostaglandyn. Sam nabumeton jest stosunkowo słabym inhibitorem tej syntezy, jednak szybko po podaniu doustnym jest metabolizowany w wątrobie do podstawowego czynnego metabolitu kwasu 6-metoksy-2-naftylooctowego, który jest silnym inhibitorem syntezy prostaglandyn.

OstrzeżenieNabumeton może powodować obrzęki. Dlatego należy zachować ostrożność stosując go u osób z nadciśnieniem, niewydolnością serca lub retencją płynów w organizmie. Metabolity nabumetonu eliminowane są z organizmu z moczem. Z tego powodu, u osób z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność stosując lek i okresowo monitorować czynność nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min należy rozważyć zmniejszenie dawek preparatu.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ze szczególną ostrożnością, monitorując okresowo czynność tego narządu. W przypadku narastania objawów niewydolności wątroby, należy rozważyć odstawienie leku. Leku nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (np. marskość). Nabumeton zwiększa ryzyko wystąpienia uszkodzeń przewodu pokarmowego.

Należy zachować ostrożność stosując lek, szczególnie wówczas, gdy u pacjenta stwierdza się chorobę wrzodową lub krwawienia z przewodu pokarmowego w wywiadzie. U pacjentów z chorobą wrzodową przed zastosowaniem preparatu należy rozważyć potencjalne korzyści i zagrożenia związane z podawaniem preparatu. Należy unikać stosowania nabumetonu razem z innymi NLPZ. W przypadku wystąpienia takich objawów niepożądanych jak; zaburzenia widzenia, zawroty głowy należy okresowo wstrzymać się od wykonywania czynności powodujących konieczność zachowania dobrej sprawności psychofizycznej.

Działania niepożądaneNajczęściej obserwowane objawy niepożądane związane z przyjmowaniem nabumetonu to zaburzenia ze strony:
przewodu pokarmowego:
biegunka, dyspepsja i bóle brzucha występujące u 12-14% pacjentów przyjmujących lek, zaparcia, wzdęcia, nudności (3-9% pacjentów), suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jamy ustnej, wymioty (1-3%), anoreksja, żółtaczka zastoinowa, wrzody dwunastnicy, dysfagia, wrzody żołądka, zapalenie żołądka i jelit, krwawienia z przewodu pokarmowego, wzmożone łaknienie, zaburzenia czynności wątroby, obecność krwi utajonej w kale (poniżej 1% pacjentów).

Ośrodkowy układ nerwowy:
zawroty głowy, bóle głowy (3-9% pacjentów); uczucie zmęczenia, nadmierna potliwość, bezsenność, drażliwość, senność (1-3% pacjentów); astenia, pobudzenie, niepokój, dezorientacja, depresja, złe samopoczucie, parestezje (poniżej 1% pacjentów).

Skóra:
świąd, wysypka (3-9% pacjentów); występowanie pęcherzy, nadwrażliwość na światło, pokrzywka, zespół Lyella (poniżej 1 % pacjentów); bardzo rzadko łysienie i zespół Stevens-Johnsona.

Inne narządy i układy:
szumy uszne, obrzęki (3-9% pacjentów); zapalenie naczyń, zwiększenie masy ciała, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, albuminuria, azotemia, hiperurykemia, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, krwawienia z pochwy, zaburzenia widzenia, reakcje rzekomoanafilaktyczne, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, leukopenia, trombocytopenia (poniżej 1% pacjentów).

DawkowanieDorośli:
1 g/dobę (wieczorem). W zależności od stanu pacjenta i tolerancji leku dawkę można zwiększyć do maks. 2 g/dobę (przyjmowanych w 2 dawkach podzielonych, rano i wieczorem).

Osoby w wieku podeszłym:
stosować raz/dobę, w dawce dobowej nie większej niż 1 g, ze względu na fakt, że u osób w podeszłym wieku nabumeton osiąga większe stężenia w surowicy krwi niż u osób młodych.

Dawkowanie u osób z zaburzeniami czynności wątroby:
w przypadku nasilania się objawów zaburzenia czynności wątroby w trakcie leczenia nabumetonem należy rozważyć odstawienie leku. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (np. marskość) nie należy stosować nabumetonu. W innych przypadkach brak konieczności modyfikacji dawkowania.

Dawkowanie u osób z zaburzeniami czynności nerek:
ze względu na fakt, że metabolity nabumetonu wydalane są z ustroju poprzez nerki, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny jest niższy niż 30 ml/min należy rozważyć zmniejszenie dawki leku.

WskazaniaChoroba zwyrodnieniowa stawów i reumatoidalne zapalenie stawów.

Przeciwwskazania * Nadwrażliwość na nabumeton lub substancje pomocnicze.
* Wystąpienie w przeszłości reakcji nadwrażliwości (napad astmy, pokrzywka i inne) po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ.
* Czynna, nawracająca lub niedawno przebyta choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
* Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (np. marskość).

Interakcje * Czynny metabolit nabumetonu kwas 6-metoksy-2-naftylooctowy (6-MNA), silnie wiąże się z białkami osocza i może wypierać inne leki z tych połączeń. Dlatego też stosując nabumeton u osób przyjmujących doustne leki przeciwkrzepliwe (np. warfarynę), leki przeciwdrgawkowe z grupy hydantoiny czy leki przeciwcukrzycowe z grupy pochodnych sulfonylomocznika należy zachować szczególną ostrożność, a w niektórych przypadkach zmniejszyć dawki tych leków po rozpoczęciu stosowania nabumetonu.
* Przyjmowanie leku z pokarmem przyspiesza jego wchłanianie i zwiększa maksymalne stężenie 6-MNA we krwi.
* Przyjmowanie leków obniżających kwaśność soku żołądkowego zawierających glin praktycznie nie wpływa na biodostępność 6-MNA.
* Niektóre leki z grupy NLPZ zwiększają stężenie glikozydów nasercowych, litu i metotreksatu w osoczu krwi oraz mogą powodować zwiększenie się stężenia potasu w osoczu, gdy stosowane są jednocześnie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Dotychczas nie przeprowadzono badań, które pozwalałyby stwierdzić czy nabumeton wywiera podobne działanie, czy nie. Na wszelki wypadek jednak należy zachować ostrożność stosując te leki jednocześnie z nabumetonem.

PrzedawkowanieDotychczas odnotowano tylko jeden przypadek przedawkowania nabumetonu, w przebiegu którego dominującym objawem był ból brzucha. Postępowanie w przypadku przedawkowania: zaleca się podanie węgla aktywowanego (do 60 g), a w przypadku wystąpienia objawów zatrucia, postępowanie objawowe (brak jest specyficznej odtrutki).

Ciąża i karmienieKategoria C.

Opakowania20 lub 60 sztuk



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018