anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

POLPRIM
Nazwa międzynarodowa:Ramiprilum
ATC:C09AA

Forma leku:2,5 mg, 5 mg, 10 mg; kapsułki twarde

ZawartośćJedna kapsułka zawiera:
Substancje czynne: 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprilu.
Substancje pomocnicze: Skrobia kukurydziana modyfikowana oraz: tlenek żelaza czarny (E172), tlenek żelaza żółty (E172), dwutlenek tytanu (E171), indygokarmina (E132).
Pigmenty: szelak, tlenek żelaza czarny (E172), lecytyna sojowa, Antifoam DC 1510.
OstrzeżenieNa początku stosowania leku może wystąpić nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie u pacjentów odwodnionych i z niedoborem soli (np. w wyniku: wymiotów, biegunki lub terapii lekami moczopędnymi), u pacjentów ze stwierdzoną niewydolnością serca (szczególnie po ostrym zawale serca) oraz u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem.

Dlatego też, jeśli będzie taka możliwość, przed rozpoczęciem leczenia ramiprilem, pacjenci wspomniani powyżej powinni zostać poddani terapii uzupełniającej niedobór soli lub wody. Co najmniej dwa lub trzy dni przed rozpoczęciem terapii ramiprilem należy również zmniejszyć dawkę leku moczopędnego lub, jeśli to możliwe, odstawić lek moczopędny. W przypadku pacjentów z niewydolnością serca rozpoczęcie terapii ramiprylem należy dokładnie rozważyć, z uwagi na ryzyko przeciążenia objętościowego.

Ci pacjenci, którym podano pierwszą lub zwiększoną dawkę ramiprilu i(lub) leki moczopędne pętlowe, powinni pozostać pod obserwacją lekarza przez co najmniej 8 godzin, aby uniknąć wystąpienia niekontrolowanej hipotonii.

Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca (szczególnie po ostrym zawale serca) należy hospitalizować w celu ustabilizowania ich stanu.

U pacjentów ze wzmożoną aktywnością układu renina-angiotensyna występuje ryzyko nagłego spadku ciśnienia oraz pogorszenia czynności nerek. Może tak się stać w następstwie zablokowania enzymu konwertującego angiotensynę.

W przypadku podawania lub zwiększania dawki ramiprilu w wyżej wspomnianych przypadkach po raz pierwszy, należy uważnie kontrolować ciśnienie krwi aż do jego ustabilizowania.

Można przewidzieć zwiększenie działania systemu renina-aldosteron w następujących przypadkach:

* u pacjentów wcześniej leczonych lekami moczopędnymi
* u pacjentów z niedoborem soli lub płynów
* u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem
* u pacjentów z niewydolnością serca, szczególnie po ostrym zawale serca
* u pacjentów ze zwężeniem odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty lub zastawki mitralnej lub kardiomiopatia przerostowa)
* u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem tętnicy nerkowej (może wystąpić konieczność przerwania terapii).

W początkowej fazie leczenia obserwacji należy poddać następujące grupy pacjentów:

* pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat);
* pacjenci szczególnie podatni na częste spadki ciśnienia (np. pacjenci ze zwężeniem tętnicy wieńcowej lub zwężeniem naczyń krwionośnych mózgu);
* pacjenci będący przed zabiegiem operacyjnym lub pod wpływem znieczulenia, kiedy inhibitory ACE mogą przyczynić się do wystąpienia hipotonii, a nawet wstrząsu. W przypadku, gdy niemożliwe jest przerwanie leczenia inhibitorami ACE, dawkę ramiprilu należy odpowiednio dostosować.

Zarówno przed podaniem leku jak i w pierwszym tygodniu jego podawania zaleca się kontrolowanie czynności nerek. Dotyczy to przede wszystkim pacjentów z:

* niewydolnością serca;
* jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej (w tym przypadku nawet nieznacznie podwyższone stężenie kreatyniny w osoczu może doprowadzić do zaburzenia czynności nerek);
* zaburzoną czynnością nerek.


Zaleca się częstszą kontrolę stężenia potasu w surowicy u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

Hiperkaliemia może wystąpić u osób leczonych inhibitorami ACE, szczególnie w niewydolności nerek i (lub) serca. Nie jest więc wskazane stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, ponieważ w znaczący sposób może zwiększyć się stężenie potasu w surowicy. W przypadku gdy nie można odstawić leku moczopędnego oszczędzającego potas, należy często kontrolować stężenie potasu w surowicy.

Należy również rozważyć możliwość wystąpienia neutropenii, co zależne jest od stanu klinicznego pacjenta. U pacjentów bez powikłań występuje ona niezwykle rzadko. Istnieje jednak ryzyko jej wystąpienia u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie, gdy równocześnie występuje kolagenoza, np. toczeń rumieniowaty układowy, twardzina skóry oraz stosowana jest terapia lekami immunosupresyjnymi. Objawy neutropenii ustępują po odstawieniu inhibitorów ACE.

Jeśli w trakcie leczenia wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać podawanie preparatu Polpril. Obrzęk naczynioruchowy wywołany inhibitorami ACE może obejmować krtań, jamę ustną i(lub) język. Konieczne jest leczenie obrzęku naczynioruchowego.

U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub podczas znieczulenia ogólnego lekami powodującymi niedociśnienie, ramipril może hamować powstawanie angiotensyny II, wtórne do kompensacyjnego uwalniania reniny. Jeśli wystąpi spadek ciśnienia krwi i przypuszcza się, że jest on związany z tym mechanizmem, można go wyrównać zwiększając objętość krwi.

U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE opisywano rzadkie przypadki agranulocytozy i depresji szpiku kostnego, a także zmniejszenie liczby erytrocytów, płytek krwi i stężenia hemoglobiny. Występowały one częściej u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie ze współistniejącą kolagenozą naczyń. Zaleca się okresową kontrolę leukocytów we krwi i białka w moczu u pacjentów z kolagenozą naczyń (np. toczeń rumieniowaty, twardzina skóry) współistniejącą z niewydolnością nerek i jednocześnie leczonych kortykosteroidami lub antymetabolitami. Zwiększone ryzyko wystąpienia zmian w obrazie krwi występuje także u pacjentów leczonych allopurynolem, lekami immunosupresyjnymi i innymi lekami mogącymi wpływać obraz krwi.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Połączenia nie zalecane:

Stosowanie leku z błonami wysoko przepuszczalnymi nie jest zalecane, gdyż może prowadzić do zagrażających życiu reakcji lub wstrząsu anafilaktycznego.
Lek nie powinien być stosowany z:

Solami potasu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. amiloryd, triamteren i spironolakton): zwiększają stężenie potasu w surowicy (jeśli konieczne jest prowadzenie leczenia skojarzonego, powinno być regularnie kontrolowane stężenie potasu w surowicy).
Lek należy podawać pod kontrolą w połączeniu z poniższymi lekami:

* Leki przeciwnadciśnieniowe (przede wszystkim leki moczopędne) oraz inne o podobnym działaniu (np. nitraty, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne): może nasilić się przeciwnadciśnieniowe działanie ramiprylu (jeśli jednocześnie podaje się leki moczopędne, należy regularnie kontrolować stężenie sodu w surowicy).
* Leki nasenne, leki przeciwbólowe, leki znieczulające: może wystąpić znaczący spadek ciśnienia krwi (jeśli nie jest możliwe odstawienie ramiprilu, należy poinformować o tym anestezjologa).
* Allopurynol, prokainamid, cytostatyki, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy oraz inne leki, które mogą wpływać na obraz krwi: wzrasta ryzyko zaburzeń hematologicznych, szczególnie zmniejszenie ilości leukocytów lub leukopenia.
* Sole litu: może wystąpić wzrost stężenia litu w surowicy i w konsekwencji nasilenie działania kardiotoksycznego lub neurotoksycznego litu (należy kontrolować stężenie litu w surowicy).
* Doustne leki przeciwcukrzycowe (np. pochodne sulfonylomocznika, biguanidy) i insulina: może się zmniejszyć stężenie glukozy we krwi i ryzyko hipoglikemii (szczególnie w początkowym okresie leczenia ramiprilem należy kontrolować stężenie glukozy we krwi).
* Heparyna: może wystąpić wzrost stężenia potasu w osoczu.
* Chlorek sodu: zmniejsza działanie przeciwnadciśnieniowego ramiprilu.


Należy rozważyć zastosowanie następujących połączeń:

* Niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwbólowe (np. indometacyna, kwas acetylosalicylowy): może wystąpić zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego ramiprilu, uszkodzenie czynności nerek oraz wzrost stężenia potasu w surowicy.
* Leki sympatykomimetyczne (np. epinefryna): może wystąpić zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego ramiprilu (zaleca się kontrolę ciśnienia krwi).
* Leki zobojętniające kwas żołądkowy: zmniejszają biodostępność inhibitorów ACE.
* Alkohol: nasila się działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprilu i działanie alkoholu.

Działania niepożądaneDo najczęściej występujących działań niepożądanych należą zawroty głowy (ok. 4%), mdłości (ok. 3%) oraz bóle głowy (ok. 2%). Inne działania niepożądane występujące podczas leczenia ramiprilem to:
(częstotliwość występowania: częste - > 1/100, < 1/10, niezbyt częste - > 1/1000, < 1/100, rzadkie - > 1/10 000 < 1/1000, bardzo rzadkie - < 1/10 000 włączając pojedyncze przypadki.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
W pojedynczych przypadkach: anemia hemolityczna, agranulocytoza, pancytopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Zaburzenia psychiczne
Rzadko: depresja, splątanie, niepokój.

Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: parestezje, drżenie.
Bardzo rzadko: neuropatia.

Zaburzenia oka
Rzadko: zaburzenia widzenia i zapalenie spojówek.

Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko: szum w uszach, problemy z utrzymaniem równowagi i zaburzenia słuchu.

Zaburzenia serca
Często: omdlenie, zapaść ortostatyczna, w tym niedociśnienie.
Rzadko: tachykardia, kołatanie serca, zawał serca, zaburzenia rytmu serca.

Zaburzenia naczyń
Rzadko: objaw Raynauda, krwawienie, incydent naczyniowo-mózgowy.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: kaszel.
Rzadko: zapalenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, duszność, nasilenie astmy, nieżyt nosa, zapalenie zatok.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Często: nudności, biegunka, bóle w nadbrzuszu.
Rzadko: zaburzenia smaku, suchość w ustach, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, zaparcia, zapalenie trzustki oraz zaburzenia łaknienia.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: podwyższenie stężenia bilirubiny i(lub) enzymów wątrobowych w osoczu, wątrobowo-komórkowe lub cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka, świąd, pokrzywka (której może towarzyszyć podwyższona temperatura ciała).
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy obejmujący obrzęk twarzy, kończyn, języka, jamy ustnej i(lub) tchawicy, wypadanie włosów, oddzielanie się paznokci od macierzy, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło.
Bardzo rzadko: wysypka plamisto-grudkowa, pęcherzyca, łuszczyca oraz inne objawy dermatologiczne, pęcherzyca lub zmiany o charakterze liszajowatym i osutka.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości
Rzadko: skurcze mięśni, bóle mięśni, bóle stawów.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Rzadko: pogorszenie czynności nerek, w tym niewydolność nerek, podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy.
Istnieje możliwość wystąpienia proteinurii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub po podaniu stosunkowo wysokich dawek inhibitorów ACE.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: impotencja.
Bardzo rzadko: ginekomastia.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie.
Rzadko: bóle w klatce piersiowej, nadmierne pocenie, zaburzenia snu.

Badania
Rzadko: niskie stężenie sodu w surowicy. U pacjentów z niewydolnością nerek może występować podwyższenie stężenia mocznika i potasu w surowicy. Odnotowano także spadek stężenia hemoglobiny, całkowitej liczby erytrocytów, leukocytów i trombocytów. Inhibitory ACE mogą nasilić proteinurię, pomimo tego, że ich działanie zazwyczaj ją zmniejsza. Istnieje ryzyko wystąpienia neutropenii w zależności od zastosowanej dawki i stanu klinicznego pacjenta.

Zaburzenia układu immunologicznego
W pojedynczych przypadkach: gorączka, zapalenie błony surowiczej, zapalenie naczyń, ból mięśni, zapalenie mięśni, bóle/zapalenie stawów, pozytywne wyniki testu na obecność przeciwciał przeciwjądrowych, podwyższone OB, eozynofilia, leukocytoza, wysypka, światłowstręt lub inne reakcje skórne o różnym nasileniu.

Reakcje anafilaktyczne
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, szczególnie w pierwszym tygodniu terapii wystąpić może obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, błony śluzowej, jamy ustnej i(lub) tchawicy. Reakcje te w rzadkich przypadkach i po długim leczeniu mogą rozwinąć się w ostry obrzęk naczynioruchowy. Należy wówczas przerwać leczenie i zastosować leki z innej grupy. Obrzęk naczynioruchowy obejmujący język, jamę ustną i tchawicę może prowadzić do śmierci.

Postępowanie w obrzęku naczynioruchowym
W sytuacji wystąpienia obrzęku zagrażającego życiu pacjenta, należy zastosować następujące postępowanie:

* Natychmiast podać 0,3-0,5 mg adrenaliny podskórnie lub 0,1 mg dożylnie (wg instrukcji), kontrolować zapis EKG i ciśnienie krwi, a następnie podać kortykosteroid ogólnoustrojowo.
* Zaleca się również dożylne podanie leku przeciwhistaminowego i antagonistę receptora H2. Można też podać inhibitor C1, z wyjątkiem adrenaliny (w przypadku zdiagnozowanego obrzęku Quinckego).
* Pacjent powinien pozostać w pozycji leżącej pod stałą obserwacją lekarza, przez co najmniej 12 do 24 godzin, aż do całkowitego ustąpienia objawów.

DawkowanieZmniejszenie śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową lub z cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka
Dawka u chorych z prawidłową czynnością nerek - zalecana dawka początkowa to 2,5 mg ramiprilu na dobę. W zależności od tolerancji leku, dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się podwojenie dawki po jednym tygodniu leczenia, a następnie zwiększenie do 10 mg na dobę po dalszych 3 tygodniach leczenia. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 10 mg na dobę.

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego
Dawka u chorych z prawidłową czynnością nerek - zalecana dawka początkowa to 2,5 mg ramiprilu na dobę. Jeśli odpowiedź pacjenta jest niezadowalająca początkowa dawka może być zwiększona po 2 do 3 tygodniach. Zaleca się podwojenie dawki.

Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 2,5 do 5 mg na dobę. Zależnie od odpowiedzi chorego, dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej 10 mg na dobę lub do schematu dawkowania można dodać lek moczopędny lub inny lek przeciwnadciśnieniowy bez zwiększania dawki ramiprilu ponad 5 mg na dobę.

Zmniejszenie śmiertelności sercowo-naczyniowej u chorych z niewydolnością serca po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego
Dawka u chorych z prawidłową czynnością nerek - leczenie należy rozpocząć między 3 i 10 dniem po ostrym zawale serca. Zalecaną dawką początkową jest dawka 1,25 do 2,5 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem). Jeżeli pacjent nie toleruje początkowej dawki 2,5 mg, dawkę można zmniejszyć do 1,25 mg dwa razy na dobę, na okres dwóch dni. Należy kontrolować ciśnienie krwi i czynność nerek. Następnie, zależnie od odpowiedzi pacjenta, dawka może być podwojona w odstępach, co najmniej dwóch dni do dawki maksymalnej 10 mg na dobę. Zależnie od tolerancji chorego, lek można podawać raz lub dwa razy na dobę.

Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej
Dawka u chorych z prawidłową czynnością nerek - zalecana dawką początkową jest dawka 1,25 mg raz na dobę. W zależności od tolerancji dawkę można podwajać w odstępach 2 do 3 tygodni. Dawka podtrzymująca wynosi 5 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg.

Ogólnie
Jeśli jest to możliwe, należy skorygować deficyt elektrolitów i (lub) płynów lub np. stosowane aktualnie leczenie lekami moczopędnymi powinno być ograniczone lub odstawione na 2 do 3 dni przed rozpoczęciem leczenia ramiprilem (jednakże u chorych z niewydolnością serca należy rozważyć ryzyko objętościowego przeciążenia). U tych chorych, leczenie powinno się rozpocząć od najmniejszej pojedynczej dawki ramiprilu 1,25 mg rano.

Po podaniu pierwszej dawki, a także po zwiększeniu dawki ramiprilu i (lub) moczopędnego leku pętlowego, ci chorzy powinni być monitorowani przez lekarza, co najmniej przez okres 8 godzin w celu uniknięcia hipotonii ortostatycznej.

Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny pomiędzy 20 a 50 ml/min/1,73 m2, tj. 0,33 – 0,83 ml/sec/1,73 m2) zalecaną dawką początkową ramiprilu jest 1,25 mg, podczas gdy maksymalna dawka dobowa nie może przekroczyć 5 mg jeden raz na dobę. U chorych z klirensem kreatyniny <20 ml/min/1,73 m2 zalecaną dawką początkową ramiprilu jest 1,25 mg co drugi dzień przy czym nie wolno przekroczyć maksymalnej dawki dobowej 2,5 mg raz na dobę.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku
Dawkę należy dostosować do czynności nerek chorych w podeszłym wieku.

Stosowanie u dzieci
Nie przeprowadzono badań skuteczności i bezpieczeństwa ramiprilu u dzieci. Dlatego nie zaleca się stosowania ramiprilu u dzieci.

Sposób podawania
Kapsułki można przyjmować przed, podczas lub po posiłku, popijając szklanką wody.

Wskazania * Zmniejszenie samoistnego śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów wysokiego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową lub z cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
* Leczenie nadciśnienia tętniczego.
* Zmniejszenie śmiertelności sercowo-naczyniowej u chorych z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego.
* Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej.

Przeciwwskazania * Nadwrażliwość na ramipril, którąkolwiek substancję pomocniczą lub jakikolwiek inny inhibitor konwertazy angiotensyny (inhibitora ACE).
* Hemodynamicznie znaczące zwężenie tętnicy nerkowej (obustronne lub jednostronne zwężenie przy pojedynczej nerce).
* Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (dziedziczny, idiopatyczny lub po podaniu inhibitora konwertazy angiotensyny).
* Drugi i trzeci trymestr ciąży.
* Laktacja.

PrzedawkowanieDo objawów przedawkowania należą: niedociśnienie, wstrząs, brak reakcji na otoczenie i inne bodźce, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe oraz niewydolność nerek.
W razie przedawkowania, pacjent powinien być skierowany do szpitala na oddział intensywnej terapii.
Należy regularnie monitorować stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy.
Zastosowanie środków terapeutycznych zależy od rodzaju i nasilenia objawów i stopnia ich ustępowania. W celu zmniejszenia wchłaniania leku można zastosować płukanie żołądka, podawanie adsorbentów oraz siarczanu sodu w przeciągu 30 minut po przedawkowaniu.
W przypadku niedociśnienia, należy umieścić pacjenta w spokojnym pomieszczeniu i natychmiast podać mu sole i suplementy. Należy również rozważyć podanie angiotensyny II. W przypadku bradykardii lub reakcji ze strony nerwu błędnego należy podać atropinę. Można zastosować rozrusznik serca.
Inhibitory ACE mogą być eliminowane z krwi za pomocą hemodializy. Nie zaleca się użycia błony wysokoprzepuszczalnej.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchuRamipril ma niewielki do umiarkowanego negatywny wpływ na zdolność do prowadzenia i obsługiwania maszyn. Ramipril może obniżać zdolność reagowania i koncentracji. Jest to szczególnie ważne przy rozpoczynaniu leczenia ramiprilem lub przejściu na leczenie ramiprilem z innych leków i podczas równoczesnego przyjmowania napojów alkoholowych.

Ciąża i karmienieCiąża
Ramipril nie powinien być stosowany w pierwszym trymestrze ciąży. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia, zmiana na alternatywny sposób leczenia powinna nastąpić jak najszybciej. Nie przeprowadzano kontrolowanych badań z inhibitorami ACE u ludzi, a w ograniczonej liczbie przypadków zastosowanie inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze nie spowodowało występowania zniekształceń płodu związanych z działaniem fetotoksycznym, opisanym poniżej.
Inhibitory ACE stosowane długotrwale u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży wykazują działanie toksyczne na płód (zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienia kostnienia czaszki) i niemowlę (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkalcemia).
W przypadku podawania ramiprilu podczas drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu. Należy ściśle kontrolować niemowlęta, których matki przyjmowały ramipril, w kierunku niedociśnienia, bezmoczu i hiperkaliemii. Ramipril, który przenika przez łożysko, jest usuwany z krążenia niemowląt przy pomocy dializy otrzewnowej z pewną korzyścią kliniczną i teoretycznie może być usunięty przez transfuzję wymienną.

Laktacja
Nie wiadomo czy u ludzi ramipril jest wydzielany z mlekiem. Ramipril jest wydzielany z mlekiem u karmiących szczurów. Nie zaleca się stosowania ramiprilu u kobiet, które karmią piersią.



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
menopauza produkty na włosy powiększanie piersi produkty dla seniorów produkty dla sportowców piękne paznokcie problem z cellulitem kolagen na stawy kolagen na piersi problemy z dziąsłami paradontoza młody wygląd problemy z dziąsłami kolagen dla seniorów najlepszy kolagen jędrna skóra produkty na odporność wzmocnienie bioder produkty na paradontozę produkty na paradontozę redukcja zmarszczek najlepszy kolagen problemy z dziąsłami bóle stawów piękne paznokcie preparaty na naczynka krwionośne łagodzenie zmarszczek produkty na piersi wzmocnienie dziąseł i zębów problem z cellulitem ładna cera ładna cera redukcja zmarszczek przeciw zmarszczkom młody wygląd produkty na dziąsła wzmocnienie bioder kolagen produkty na włosy wzmocnienie bioder wzmocnienie dziąseł i zębów kolagen na dekolt dziąsła preparaty na ładne ciało
wzmocnienie dziąseł i zębów produkty na paradontozę produkty na odporność produkty na piersi kolagen dla seniorów redukcja zmarszczek produkty dla sportowców piękna cera ranking kolagen kolagen ładna cera kolagen na stawy kolagen dla seniorów kolagen na dekolt cera na odporność sport dla aktywnych piękne paznokcie łagodzenie zmarszczek cera ranking kolagen najlepszy kolagen preparaty na ładne ciało preparaty na naczynka krwionośne przeciw zmarszczkom kolagen dla seniorów piękne ciało preparaty na naczynka krwionośne produkty na piersi paradontoza cera młody wygląd piękna cera wzmocnienie bioder dziąsła piękne paznokcie produkty na włosy produkty na włosy dziąsła piękne ciało problem z cellulitem kolagen na stawy produkty na odporność powiększanie piersi
design by anauk group ® © 2000 & 2018