anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

SIMVASTEROL
Nazwa międzynarodowa:Simvastatin
ATC:C10AA

Forma leku:tableti powlekane 10, 20, 40 mg

OstrzeżenieWpływ na mięśnie
Simwastatyna i inne inhibitory reduktazy HMG-CoA niekiedy wywołują miopatię, której objawami są bóle mięśniowe lub osłabienie oraz znaczne zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) (>10 razy powyżej górnej granicy normy). Rzadko dochodziło do rabdomiolizy (rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych) z lub bez ostrej niewydolności nerek wywołanej mioglobinurią.
W badaniu Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S) stwierdzono 1 przypadek miopatii wśród 1399 pacjentów leczonych dawką 20 mg/dobę simwastatyny i nie stwierdzono żadnego przypadku wśród 822 pacjentów przyjmujących ten lek w dawce 40 mg na dobę przez średnio 5,4 roku.
W 2 innych kontrolowanych badaniach, trwających 6 miesięcy stwierdzono 1 przypadek miopatii wśród 436 pacjentów leczonych simwastatyną w dawce dobowej 40 mg i 5 przypadków wśród 669 pacjentów stosujących 80 mg simwastatyny/dobę.
Ryzyko miopatii jest większe w przypadku stosowania simwastatyny jednocześnie z niektórymi lekami (patrz niżej).

Miopatia wywołana interakcjami leków
Częstość występowania i nasilenie miopatii związanej ze stosowaniem inhibitorów reduktazy HMG-CoA są większe w przypadku jednoczesnego stosowania takich leków, które same mogą spowodować miopatię, np. gemfibrozil i inne fibraty oraz kwas nikotynowy (niacyna) w dawkach zwykle stosowanych w celu zmniejszenia stężenia lipidów (≥1 g/dobę).
Ponadto ryzyko wystąpienia miopatii przypuszczalnie zwiększa się w razie dużych stężeń inhibitorów reduktazy HMG-CoA w surowicy krwi. Simwastatyna i inne statyny metabolizowane są przez izoenzym 3A4 (CYP 3A4) cytochromu P-450. Niektóre leki, hamując w istotnym stopniu w dawkach terapeutycznych ten izoenzym, mogą spowodować znaczne zwiększenie stężenia inhibitorów reduktazy HMG-CoA w surowicy krwi i w ten sposób zwiększyć ryzyko wystąpienia miopatii. Do leków tych należą: cyklosporyna, mibefradil (antagonista kanału wapniowego z grupy tetralolu wycofany z lecznictwa z powodu hepatotoksyczności), azolowe leki przeciwgrzybicze itrakonazol, ketokonazol i inne, antybiotyki makrolidowe (erytromycyna i klarytromycyna), inhibitory proteazy wirusa HIV oraz nefazodon (lek przeciwdepresyjny).

Zmniejszenie zagrożenia miopatią
Zasady ogólne
Przed rozpoczęciem stosowania simwastatyny należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia miopatii i polecić szybkie zgłoszenie się do lekarza w razie odczuwania niewyjaśnionych bólów mięśni, ich nadmiernej wrażliwości na dotyk lub osłabienia. Jeśli oprócz powyższych objawów stwierdza się zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) do co najmniej 10 razy większej od górnej granicy normy, oznacza to wystąpienie miopatii. W takim przypadku należy odstawić simwastatynę. W większości przypadków po szybkim odstawieniu leku ustępowały objawy ze strony mięśni i normalizowała się aktywność CK.

Wśród pacjentów z objawami rabdomiolizy wielu miało powikłany przebieg choroby podstawowej przed zastosowaniem simwastatyny. Niektórzy z nich mieli niewydolność nerek, zwykle w przebiegu nefropatii cukrzycowej; u tych pacjentów należy szczególnie ostrożnie zwiększać dawkę simwastatyny.

Ponieważ nagłe odstawienie preparatu Simvasterol® prawdopodobnie nie powoduje żadnych działań niepożądanych, należy go odstawić kilka dni przed planowanymi dużymi zabiegami operacyjnymi lub w razie jakiejkolwiek ostrej poważnej choroby lub nagłej interwencji chirurgicznej.

Sposoby zmniejszania zagrożenia miopatią spowodowaną interakcjami lekowymi:
Konieczne jest dokładne rozważenie potencjalnych korzyści i ryzyka po zastosowaniu simwastatyny jednocześnie z którymkolwiek z leków, z którym występują interakcje. Należy starannie obserwować pacjenta aby zauważyć objawy miopatii (ból, tkliwość lub osłabienie mięśni), szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia oraz po zwiększeniu dawki któregoś z leków. Jakkolwiek nie ma pewności, że poprzez okresowe oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) można zapobiec miopatii, należy rozważyć konieczność jej regularnego oznaczania.

Należy unikać jednoczesnego stosowania simwastatyny z fibratami lub z kwasem nikotynowym, chyba że spodziewana korzyść z dalszego zmniejszenia stężenia lipidów jest większa niż wystąpienie ryzyka związanego z jednoczesnym zastosowaniem tych leków. Wykonano krótkotrwałe, dobrze monitorowane badanie z udziałem małej liczby pacjentów, którym podawano lek z grupy fibratów lub kwas nikotynowy i małe dawki simwastatyny; nie stwierdzono w nim wystąpienia miopatii.

Zastosowanie leku z grupy fibratów lub kwasu nikotynowego jednocześnie z inhibitorem reduktazy HMG-CoA zwykle powoduje tylko niewielkie dodatkowe obniżenie stężenia cholesterolu LDL, ale niekiedy może nastąpić dalsze zmniejszenie stężenia triglicerydów i zwiększenie stężenia cholesterolu HDL.

Z dotychczasowego doświadczenia klinicznego wynika, że w przypadku zastosowania leczenia skojarzonego mniejsze ryzyko występuje, jeśli jednocześnie z simwastatyną stosuje się kwas nikotynowy niż lek z grupy fibratów.

U osób przyjmujących jednocześnie cyklosporynę, lek z grupy fibratów lub kwas nikotynowy, nie należy stosować simwastatyny w dawce większej niż 10 mg/dobę (patrz: Dawkowanie i sposób stosowania. Równoczesne stosowanie z innymi lekami.), gdyż ryzyko wystąpienia miopatii zwiększa się wówczas w istotny sposób. Należy rozważyć odstawienie simwastatyny u pacjentów leczonych ogólnie antybiotykami azolowymi (itrakonazol, ketokonazol) lub antybiotykami z grupy makrolidów (erytromycyna, klarytromycyna). Nie należy stosować simwastatyny jednocześnie z innymi lekami, które mogą w dawkach leczniczych znacząco hamować aktywność izoenzymu CYP 3 A4, chyba że korzyści z leczenia skojarzonego są większe niż zwiększone ryzyko.
Wpływ na wątrobę

Niewielkie zwiększenie aktywności aminotransferaz może mieć miejsce na początku stosowania simwastatyny, nie powoduje to konieczności odstawienia leku. W badaniu 4S liczba pacjentów leczonych simwastatyną, u których w czasie trwania badania wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz 3 razy powyżej górnej granicy normy więcej niż 1 raz, nie różniła się istotnie od leczonych placebo {odpowiednio 14 osób (0,7%) i 12 osób (0,6%)}. Częstość jednorazowego stwierdzenia trzykrotnego zwiększenia aktywności AlAT powyżej górnej granicy normy była istotnie większa w grupie pacjentów leczonych simwastatyną tylko w czasie pierwszego roku stosowania leku (odpowiednio 20 i 8 osób, p=0,023), lecz nie różniła się w latach następnych. Zwiększenie aktywności aminotransferaz było powodem odstawienia leku u 8 pacjentów w grupie simwastatyny (z 2221 leczonych) i u 5 w grupie placebo (z 2223 leczonych). U wszystkich pacjentów stosowano dawkę początkową 20 mg simwastatyny, u 37% zwiększono dawkę do 40 mg.

Zaleca się wykonywanie testów czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia, następnie w regularnych odstępach czasu (np. co pół roku) w pierwszym roku stosowania i w ciągu roku od ostatniego zwiększenia dawki leku. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których stwierdza się zwiększenie aktywności aminotransferaz. W tej grupie osób testy należy niezwłocznie powtórzyć i zwiększyć częstość ich kontrolnego wykonywania. Jeżeli nastąpi dalsze zwiększenie aktywności aminotransferaz, a szczególnie jeżeli utrzymuje się powyżej wartości większych od trzykrotnej górnej granicy normy, lek należy odstawić.

Lek należy stosować ostrożnie u osób spożywających znaczne ilości alkoholu lub mających w wywiadzie choroby wątroby. Czynne choroby wątroby lub niewyjaśnione zwiększenia aktywności aminotransferaz są przeciwwskazaniami do stosowania leku.
Badania okulistyczne

Postępujący z wiekiem wzrost częstości występowania zmętnienia soczewek bez przyjmowania jakichkolwiek leków jest wynikiem procesu starzenia się. Aktualne wyniki długoterminowych badań klinicznych nie wykazują niekorzystnego wpływu simwastatyny na soczewkę oka ludzkiego.
Stosowanie u dzieci

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci. Nie należy stosować preparatu Simvasterol® u dzieci do 18 roku życia.
Osoby w podeszłym wieku

U osób po 65 roku życia w kontrolowanych badaniach klinicznych skuteczność leczenia simwastatyną była podobna do obserwowanej w całej populacji. Nie stwierdzono większej częstości występowania działań niepożądanych ani wpływu na wyniki badań laboratoryjnych.

Działania niepożądaneSimwastatyna jest z reguły dobrze tolerowana. Większość objawów niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający. W kontrolowanych badaniach klinicznych u mniej niż 2% pacjentów przerwano leczenie z powodu objawów niepożądanych, które mogły mieć związek ze stosowaniem simwastatyny.

W kontrolowanych badaniach klinicznych przed wprowadzeniem leku na rynek następujące objawy niepożądane występowały u co najmniej 1% pacjentów i były określane przez prowadzących badania jako być może, prawdopodobnie lub na pewno związane ze stosowaniem leku: bóle brzucha, zaparcia i wzdęcia. Innymi działaniami niepożądanymi, które wystąpiły u 0,5 do 0,9% pacjentów, to osłabienie i bóle głowy. Miopatię obserwowano rzadko.

W niekontrolowanych badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu leku do sprzedaży odnotowano dodatkowo następujące objawy niepożądane: nudności, biegunkę, wysypkę, objawy dyspeptyczne, świąd, łysienie, zawroty głowy, kurcze mięśni, bóle mięśni, zapalenie trzustki, parestezje, neuropatię obwodową, wymioty i niedokrwistość. Rzadko występowały przypadki rabdomiolizy i zapalenia wątroby lub żółtaczki. Również rzadko stwierdzano zespół nadwrażliwości z niektórymi z następujących objawów: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, polimialgia reumatyczna, zapalenie naczyń, trombocytopenia, eozynofilia, przyspieszone opadanie krwinek (OB), zapalenie i bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, zaczerwienienie twarzy, duszność i złe samopoczucie.
Wyniki badań laboratoryjnych
Niekiedy opisywano znaczne i utrzymujące się zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Stwierdzano także zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i gamma-glutamylotranspeptydazy. Odchylenia w wynikach badań czynnościowych wątroby były nieznaczne i przemijające. Opisywano zwiększenie w surowicy aktywności kinazy kreatynowej (CK), pochodzącej z mięśni szkieletowych (patrz: Ostrzeżenia specjalne i środki ostrożności dotyczące stosowania).
Objawy niepożądane o nieustalonym związku z przyjmowaniem leku

Poniżej wymienione objawy o nieustalonym związku przyczynowym z przyjmowaniem leku wystąpiły u pacjentów przyjmujących simwastatynę: depresja, rumień wielopostaciowy, w tym zespół Stevensa-Johnsona, leukopenia i plamica.

DawkowaniePrzed rozpoczęciem przyjmowania simwastatyny pacjent powinien stosować standardową dietę obniżającą stężenie cholesterolu, i również utrzymywać ją podczas leczenia preparatem Simvasterol.

Choroba niedokrwienna serca
U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca dawka początkowa wynosi 20 mg 1 raz na dobę, wieczorem. W razie potrzeby można dobierać dawkę według zaleceń opisanych poniżej (patrz: Hipercholesterolemia).

Hipercholesterolemia
Dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg 1 raz na dobę, wieczorem; może być zwiększana do maksymalnej dawki dobowej 40 mg. Zwykle działanie simwastatyny występuje w ciągu 2 tygodni, a maksymalne – w ciągu 4 do 6 tygodni stosowania. Nie należy zwiększać dawki leku wcześniej, niż po upływie 4 tygodni leczenia.
Jeśli stężenie cholesterolu LDL ulegnie zmniejszeniu poniżej 75 mg/dl (1,94 mmol/l) lub stężenie cholesterolu całkowitego zmniejszy się poniżej 140 mg/dl (3,6 mmol/l), należy rozważyć zmniejszenie dawki preparatu Simvasterol.

Stosowanie równoczesne z innymi lekami
Simwastatyna jest skuteczna w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe.
Zalecana maksymalna dawka dobowa simwastatyny u osób przyjmujących jednocześnie cyklosporynę, kwas nikotynowy lub lek z grupy fibratów wynosi 10 mg (patrz: Ostrzeżenia specjalne i środki ostrożności dotyczące stosowania. Wpływ na mięśnie).

Dawkowanie w niewydolności nerek
Simwastatyna nie jest w znaczącym stopniu wydalana przez nerki, więc u osób z umiarkowaną niewydolnością nerek nie ma zwykle potrzeby zmiany dawki leku.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) należy bardzo starannie rozważyć konieczność stosowania dawek większych niż 10 mg/dobę i bardzo ostrożnie rozpocząć stosowanie leku.

WskazaniaChoroba niedokrwienna serca
U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i stężeniem cholesterolu całkowitego ≥5,5 mol/l (212 mg/dl) w celu:

* zmniejszenia całkowitego ryzyka zgonu;
* zmniejszenia liczby zgonów z przyczyn wieńcowych;
* zmniejszenia ryzyka wystąpienia niekończącego się zgonem zawału mięśnia sercowego;
* zmniejszenia ryzyka konieczności wykonywania zabiegów rewaskularyzacji mięśnia serca jak pomostowanie naczyń wieńcowych i przezskórna angioplastyka wieńcowa;
* spowolnienia postępu procesu miażdżycowego w naczyniach wieńcowych, w tym spowolnienia szybkości powstawania nowych zmian i całkowitego zamknięcia światła naczyń wieńcowych.

Hipercholesterolemia
Simvasterol jest wskazany jako preparat uzupełniający leczenie dietetyczne u pacjentów ze zwiększonym stężeniem cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów w przebiegu hipercholesterolemii pierwotnej, hipercholesterolemii rodzinnej heterozygotycznej oraz hiperlipidemii mieszanej, gdy dieta i inne sposoby postępowania niefarmakologicznego okażą się niewystarczające.

Stosowanie preparatu Simvasterol powoduje także zwiększenie stężenia cholesterolu HDL i tym samym zmniejszenie stosunku LDL/HDL i cholesterolu całkowitego/HDL.

Przeciwwskazania * Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu.
* Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi.
* Równoczesne stosowanie mibefradilu (antagonisty kanału wapniowego nie dopuszczonego do obrotu w Polsce); porfiria.
* Ciąża i okres karmienia piersią.

InterakcjeRyzyko wystąpienia miopatii zwiększa się podczas jednoczesnego stosowania preparatów hamujących już w dawkach terapeutycznych aktywność izoenzymu P-450 3A4. Do preparatów tych należą: gemfibrozil i inne fibraty, niacyna i inne pochodne kwasu nikotynowego, cyklosporyna, mibefradil, itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna (patrz: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania. Wpływ na mięśnie).

Wpływ na izoenzym CYP 3A4: simwastatyna nie jest inhibitorem CYP 3A4, z tego względu nie powinna mieć wpływu na stężenie w osoczu leków metabolizowanych przy udziale CYP 3A4 (patrz: Właściwości farmakologiczne).
Jednakże simwastatyna jest substratem dla CYP 3A4. Potencjalne inhibitory CYP 3A4 mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia miopatii poprzez zwiększenie stężenia w osoczu leków będących inhibitorami reduktazy HMG-CoA, jak simwastatyna.

Pochodne kumaryny
W dwóch badaniach klinicznych, z których jedno przeprowadzono u zdrowych ochotników, a drugie u pacjentów z hipercholesterolemią, zaobserwowano że simwastatyna w dawce dobowej od 20 do 40 mg nieznacznie nasila działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny; czas protrombinowy, określany jako International Normalized Ratio (INR) wydłużył się u badanych ochotników z 1,7 do 1,8, a u badanych pacjentów z 2,6 do 3,4. U pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny należy przed rozpoczęciem stosowania simwastatyny oznaczyć INR, a następnie oznaczać wystarczająco często w początkowym okresie leczenia, aby upewnić się że nie następuje jego wydłużenie. Po ustabilizowaniu wartości INR oznaczenia mogą być powtarzane z częstotliwością określoną dla osób leczonych lekami z grupy kumaryny.
W przypadku zmiany dawki lub odstawienia simwastatyny należy powtórzyć powyższe postępowanie.
U pacjentów nie leczonych przeciwzakrzepowo lekami z grupy kumaryny simwastatyna nie powoduje krwawienia ani zmian INR.

Propranolol
U zdrowych ochotników otrzymujących jednocześnie pojedyncze dawki simwastatyny i propranololu nie występowały istotne interakcje farmakokinetyczne ani farmakodynamiczne.

Digoksyna
Jednoczesne podawanie simwastatyny i digoksyny zdrowym ochotnikom spowodowało nieznaczne (mniejsze niż 0,3 ng/ml) zwiększenie jej stężenia (mierzonego metodą radioimmunologiczną) w osoczu w porównaniu z grupą otrzymującą równocześnie placebo i digoksynę.

Inne leki
W badaniach klinicznych simwastatynę stosowano jednocześnie z inhibitorami ACE, beta-adrenolitykami, antagonistami kanału wapniowego (z wyjątkiem wycofanego z lecznictwa mibefradilu), diuretykami i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie, niekorzystnych interakcji.

PrzedawkowanieOpisano kilka przypadków przedawkowania. U żadnego z pacjentów nie wystąpiły objawy specyficzne i wszyscy wyzdrowieli bez następstw. Maksymalna przyjęta dawka wynosiła 450 mg. Po przedawkowaniu zaleca się stosowanie ogólnie przyjętych metod postępowania.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchuBrak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługę maszyn i sprawność psychofizyczną.

Ciąża i karmienieCiąża
Bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży – kategoria X.
Nie dopuszcza się stosowania leku w ciąży.
Miażdżyca jest chorobą przewlekłą i zaprzestanie stosowania simwastatyny w ciąży ma prawdopodobnie niewielki wpływ na odległy wynik leczenia pierwotnej hiperlipoproteinemii.
Ponadto cholesterol i pośrednie produkty jego biosyntezy są niezbędnymi elementami w rozwoju płodu, włączając syntezę steroidów i błon komórkowych. Ze względu na możliwość zmniejszenia pod wpływem simwastatyny syntezy cholesterolu i prawdopodobnie innych pośrednich produktów jego biosyntezy przeciwwskazane jest stosowanie simwastatyny w okresie ciąży.
U kobiet w wieku rozrodczym preparat Simvasterol® może być stosowany jedynie wówczas, gdy prawdopodobieństwo zajścia w ciążę jest bardzo małe lub jeśli są stosowane skuteczne metody zapobiegania ciąży.
Przed planowanym zajściem w ciążę powinien upłynąć 1 miesiąc od zakończenia stosowania simwastatyny.
Jeżeli kobieta zajdzie w ciążę podczas stosowania simwastatyny, należy niezwłocznie odstawić lek i powiadomić ją o możliwym zagrożeniu dla płodu. Aktywny metabolit simwastatyny powoduje wady rozwojowe płodów u szczurów. Odnotowano kilka przypadków wad wrodzonych u dzieci, których matki stosowały w okresie ciąży inhibitory reduktazy HMG-CoA.
W artykule, w którym dokonano prospektywnego przeglądu około 100 ciężarnych kobiet stosujących simwastatynę lub inny inhibitor reduktazy HMG-CoA o podobnej strukturze, stwierdzono że częstość występowania wad wrodzonych, samoistnych poronień i śmierci płodów nie była większa od występującej w populacji ogólnej. Ze względu na to, że nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży, a leczenie ciężarnych nie przysparza ewidentnych korzyści, należy odstawić lek natychmiast po stwierdzeniu ciąży.
Stosowanie w okresie karmienia piersią
Nie wiadomo czy u ludzi simwastatyna i jej metabolity przenikają do mleka. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Opakowania28 sztuk



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018