anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

SOLIAN
Nazwa międzynarodowa:Amisulpridum
ATC:N05AL

Forma leku:tabletki 200 mg, tabletki powlekane 400 mg

Zawartość1 tabl. zawiera 200 mg amisulprydu. 1 tabl. powl. zawiera 400 mg amisulprydu.
Sposób działaniaAmisulpryd wiąże się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi podtypu D2 i D3, do których wykazuje duże powinowactwo. Nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D1, D4 i D5. W przeciwieństwie do klasycznych, jak i nietypowych neuroleptyków, amisulpryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów serotoninowych, a-adrenergicznych, histaminergicznych H1, ani cholinergicznych.

OstrzeżenieMożliwe jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego z takimi objawami jak hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy. W przypadku wystąpienia objawów zespołu należy przerwać podawanie amisulprydu. Amisulpryd powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to, które może zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes, jest nasilone w przypadku współistniejącej bradykardii, hipokaliemii oraz w przypadku wrodzonego lub nabytego wydłużonego odstępu QT (podczas jednoczesnego stosowania leków, które powodują wydłużenie odstępu QT).

Jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, to przed zastosowaniem amisulprydu, wskazane jest upewnić się, czy nie występują jakiekolwiek czynniki, które mogą sprzyjać wystąpieniu tego typu zaburzeń rytmu serca. Są to: bradykardia (poniżej 55 uderzeń/min.), hipokaliemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń/min.), hipokaliemię, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT.

U pacjentów wymagających długotrwałego leczenia neuroleptykami, należy wykonać badanie EKG jako część wstępnej oceny stanu klinicznego. Amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki. W przypadkach niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć. Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy, zatem pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być uważnie obserwowani w czasie leczenia tym lekiem. U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd, podobnie jak inne neuroleptyki, należy stosować ze szczególną ostrożnością z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego oraz nadmiernego uspokojenia.

Podobnie jak w przypadku innych preparatów o działaniu antydopaminergicznym należy zachować szczególną ostrożność w razie stosowania amisulprydu u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdyż lek ten może nasilać objawy choroby. Amisulpryd może być stosowany tylko wówczas, gdy leczenie neuroleptykiem jest niezbędne.

Z powodu zawartości laktozy lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzoną galaktozemią, zespołem złego wchłaniania glukozy lub galaktozy albo z niedoborem laktazy.

Należy poinformować kierowców i operatorów maszyn o ryzyku wystąpienia senności podczas stosowania leku.

Działania niepożądaneZaburzenia ośrodkowego układu nerwowego.
Często:
bezsenność, niepokój, pobudzenie; mogą wystąpić objawy pozapiramidowe (drżenie i wzmożone napięcie mięśniowe, zwiększenie wydzielania śliny, akatyzja, hipokineza). Objawy te po stosowaniu podtrzymujących dawek leku mają zazwyczaj umiarkowane nasilenie i są częściowo przemijające, bez przerywania podawania amisulprydu, po zastosowaniu leku przeciw parkinsonizmowi. Częstość występowania objawów pozapiramidowych zwiększa się wraz ze stosowaniem większych dawek leku i jest bardzo mała w przypadku leczenia pacjentów z przeważającymi negatywnymi objawami dawkami 50-300 mg/dobę. Podczas badań klinicznych, u pacjentów leczonych amisulprydem wykazano mniejszą częstość objawów pozapiramidowych niż w przypadku zastosowania haloperydolu.
Rzadko:
senność w ciągu dnia.
Bardzo rzadko:
może wystąpić ostra dystonia (spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk), która ustępuje bez przerywania leczenia amisulprydem po zastosowaniu antycholinergicznego leku przeciw parkinsonizmowi; zwłaszcza po długotrwałym leczeniu mogą wystąpić późne dyskinezy charakteryzujące się mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i/lub mięśni twarzy. Podawanie antycholinergicznych leków przeciw parkinsonizmowi jest w tych przypadkach nieskuteczne, a nawet może powodować nasilenie objawów; napady drgawkowe; przypadki złośliwego zespołu neuroleptycznego.

Zaburzenia hormonalne i metaboliczne.
Często:
zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy krwi. Jest to zjawisko przemijające, ustępujące po zaprzestaniu stosowania preparatu. Hiperprolaktynemia może powodować mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, obrzmienie piersi, zmniejszenie libido, impotencję, oziębłość płciową; zwiększenie masy ciała.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Rzadko:
zaparcia, nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Zaburzenia serca.
Bardzo rzadko:
występowanie niedociśnienia i bradykardii; przypadki wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i bardzo rzadkie przypadki wystąpienia torsades de pointes.

Zaburzenia wątroby.
Bardzo rzadko:
opisywano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie transaminaz.

Ogólne zaburzenia.
Bardzo rzadko:
reakcje alergiczne.

DawkowanieW ostrych zaburzeniach psychotycznych, zaleca się 400-800 mg/dobę.
W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg/dobę. Nie zbadano w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa stosowania dawek ponad 1200 mg/dobę, zaleca się zatem, aby nie podawać dawki leku większej niż 1200 mg/dobę. Dawkę należy dobierać w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek. U chorych, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne, dawki leku należy ustalić tak, żeby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych (400-800 mg/dobę). Leczenie podtrzymujące należy prowadzić najmniejszą skuteczną dawką preparatu.

U pacjentów charakteryzujących się przewagą objawów negatywnych, zaleca się 50-300 mg/dobę. W każdym przypadku dawkę leku należy ustalać indywidualnie. Amisulpryd należy podawać 2x/dobę w przypadku dawek powyżej 400 mg.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku: w tej grupie pacjentów amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji.

Stosowanie u dzieci: podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem pokwitania jest przeciwwskazane, gdyż nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej.

Stosowanie w niewydolności nerek: amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć do połowy u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 30-60 ml/min. oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 10-30 ml/min. Brak danych o chorych z ciężkim uszkodzeniem nerek (CRCL<10 ml/min.), dlatego też nie należy stosować leku u tych pacjentów.

Stosowanie w niewydolności wątroby: ponieważ lek nie podlega w istotnym stopniu przemianom metabolicznym, nie ma konieczności modyfikowania dawki w przypadku zaburzenia czynności wątroby.

WskazaniaAmisulpryd stosowany jest w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi (takimi jak: urojenia, omamy, zaburzenia myślenia) i/lub objawami negatywnymi (takimi jak: stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i socjalne), w tym także u chorych z przewagą objawów negatywnych.

Przeciwwskazania * Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników preparatu.
* Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma.
* Guz chromochłonny.
* Stosowanie u dzieci poniżej 15 lat.
* Okres karmienia piersią.
* Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min.).
* Leku nie należy stosować jednocześnie z sultoprydem, agonistami dopaminergicznymi oprócz lewodopy, z wyjątkiem pacjentów z chorobą Parkinsona.

InterakcjeSkojarzenia leków przeciwwskazane.

Agoniści dopaminergiczni oprócz lewodopy (amantadyna, apomorfina, bromokryptyna, kabergolina, entakapon, lizuryd, pergolid, pirybedyl, pramipeksol, chinagolid, ropinirol, selegilina), z wyjątkiem pacjentów z chorobą Parkinsona: wzajemny antagonizm agonistów dopaminergicznych i neuroleptyków. Nie należy stosować agonistów dopaminergicznych do leczenia zespołu pozapiramidowego indukowanego przez neuroleptyki; należy zastosować lek przeciwcholinergiczny.

Sultopryd (neuroleptyk z grupy benzamidów): istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes. Skojarzenia leków niewskazane. Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes: leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dizopiramid) i leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), niektóre neuroleptyki (tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol) i inne leki takie jak: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, mizolastyna, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, sparfloksacyna, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, spiramycyna podawana dożylnie: istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes.

Jeżeli możliwe, należy przerwać podawanie innych leków niż stosowane w zakażeniach, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, to przed ich zastosowaniem należy ocenić długość odstępu QT w zapisie EKG i regularnie monitorować odstęp QT w badaniu EKG przez cały czas trwania leczenia.

Alkohol nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Podczas leczenia amisulprydem należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. Lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków.

U pacjentów z chorobą Parkinsona należy stosować minimalne skuteczne dawki zarówno lewodopy i amisulprydu. Agoniści dopaminergiczni oprócz lewodopy (amantadyna, apomorfina, bromokryptyna, kabergolina, entakapon, lizuryd, pergolid, pirybedyl, pramipeksol, chinagolid, ropinirol, selegilina) u pacjentów z chorobą Parkinsona: wzajemny antagonizm agonistów dopaminergicznych i neuroleptyków. Agoniści dopaminergiczni mogą powodować wystąpienie lub nasilenie zaburzeń psychotycznych. Gdy jest konieczne zastosowanie neuroleptyku u pacjentów z chorobą Parkinsona, leczonych agonistami dopaminergicznymi, konieczne jest stopniowe zredukowanie dawek i w efekcie przerwanie stosowania agonistów dopaminergicznych (nagłe odstawienie agonistów dopaminergicznych może powodować ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego). Skojarzenia leków wymagające zachowania środków ostrożności.

Leki powodujące bradykardię (antagoniści kanału wapniowego powodujące bradykardię: diltiazem, werapamil; leki b-adrenolitycznie (z wyjątkiem sotalolu); klonidyna, guanfacyna, meflochina, glikozydy naparstnicy, inhibitory acetylocholinoesterazy: donepezyl, rywastygmina, takryna, ambenonium, galantamina, pirydostygmina, neostygmina). Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes. Zaleca się kliniczne i elektrokardiograficzne monitorowanie pacjenta.

Leki zmniejszające stężenie potasu we krwi (leki moczopędne oszczędzające potas, środki przeczyszczające, amfoterycyna B (podawana dożylnie), glikokortykosteroidy, tetrakozaktyd): istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes. Przed zastosowaniem amisulprydu należy wyrównać stężenie potasu we krwi. Zaleca się kliniczne i elektrokardiograficzne monitorowanie pacjenta i kontrolowanie stężenia elektrolitów we krwi. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę.

Leki obniżające ciśnienie krwi: przeciwnadciśnieniowe działanie i zwiększone ryzyko ortostatycznego spadku ciśnienia (działanie addytywne).

Inne leki o hamującym działaniu na OUN: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i stosowane w innych terapiach); barbiturany, benzodiazepiny i inne leki anksjolityczne, leki nasenne, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mitrazapina, timipramina), leki przeciwhistaminowe (antagoniści receptorów H1) o działaniu uspokajającym; leki obniżające ciśnienie krwi działające ośrodkowo, leki neuroleptyczne; inne: baklofen, talidomid, pizotifen. Nasilenie hamującego działania na OUN. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. b-adrenolityki stosowane w niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol: rozszerzenie naczyń i ryzyko wystąpienia niedociśnienia, szczególnie ortostatycznego spadku ciśnienia (działanie addytywne).

PrzedawkowanieIstnieje mało danych dotyczących przedawkowania amisulprydu. Opisywano nasilenie znanych działań farmakologicznych leku, tzn. zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe, w cięższych zatruciach śpiączkę. W przypadku ostrego przedawkowania należy zawsze brać pod uwagę współdziałanie innych leków. Amisulpryd nie jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego też ta metoda leczenia nie powinna być stosowana.

Nie istnieje swoista odtrutka na amisulpryd. Leczenie polega zatem na postępowaniu podtrzymującym podstawowe czynności życiowe i ścisłym monitorowaniu najważniejszych ich parametrów, w tym czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG) przez odpowiednio długi okres. W przypadku znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych należy zastosować leki antycholinergiczne.

Ciąża i karmienieAktualnie dostępne dane kliniczne są niewystarczające, żeby ocenić, czy amisulpryd powoduje jakiekolwiek wady rozwojowe lub toksyczność u płodu podczas stosowania w ciąży. Ze względu na środki ostrożności zaleca się unikać podawania leku podczas ciąży. Nie wiadomo, czy amisulpryd wydzielany jest do mleka matki. Dlatego nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Opakowaniaopakowanie zawiera 30 sztuk tabletek lub tabletek powlekanych



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018