anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

SYMBICORT TURBUHALER 80; 160; 320
Nazwa międzynarodowa:Budesonidum + Formoterolum fumaratum dihydratum
ATC:R03

Forma leku:Proszek do inhalacji

ZawartośćSubstancje czynne: Jedna dawka uwolniona z inhalatora Turbuhaler (dawka inhalacyjna) zawiera 80 mikrogramów budezonidu zmikronizowanego i 4,5 mikrograma formoterolu fumaranu dwuwodnego. Jedna dawka inhalacyjna preparatu Symbicort Turbuhaler 80 μg + 4,5 μg zawiera taką samą ilość budezonidu i formoterolu, jaka znajduje się w preparatach dostępnych w postaci proszku do inhalacji zawierających osobno: budezonid 100 μg/dawkę odmierzoną (co odpowiada 80 μg/dawkę inhalacyjną) i formoterol 6 μg/dawkę odmierzoną (co odpowiada 4,5 μg/dawkę inhalacyjną). Formoterolu fumaran dwuwodny będzie dalej nazywany formoterolem.
Substncje pomocnicze: 810 μg laktozy jednowodnej na dawkę inhalacyjną.
OstrzeżenieJeśli lekarz podejmuje decyzję o zaprzestaniu leczenia preparatem Symbicort Turbuhaler, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki aż do całkowitego przerwania stosowania leku. Nie należy nagle przerywać zaleconego leczenia. Jeżeli pacjent nie zauważa poprawy mimo systematycznego stosowania leku lub gdy występuje konieczność przyjmowania dodatkowych dawek preparatu, powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Zwiększenie częstości przyjmowania krótko działających leków rozszerzających oskrzela wskazuje na pogorszenie kontroli astmy. W takim przypadku należy rozważyć zmianę sposobu leczenia. Nagłe i postępujące pogorszenie się stanu klinicznego pacjenta chorego na astmę jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu i pacjent powinien natychmiast znaleźć się pod opieką lekarza. W takich przypadkach należy rozważyć zmianę sposobu leczenia poprzez zwiększenie dawki wziewnego glikokortykosteroidu lub uzupełnienie leczenia preparatem przeciwzapalnym o działaniu ogólnym, takim jak doustne glikokortykosteroidy, lub poprzez zastosowanie antybiotykoterapii w razie stwierdzenia infekcji. Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu Symbicort Turbuhaler w leczeniu ostrego napadu astmy oskrzelowej. Wszyscy pacjenci powinni mieć w każdej chwili dostęp do krótko działających leków rozszerzających oskrzela. Należy poinformować pacjenta, że preparat Symbicort Turbuhaler należy stosować codziennie zgodnie z zaleconym dawkowaniem, nawet w okresie bez objawów astmy. Nie należy rozpoczynać leczenia preparatem Symbicort Turbuhaler w okresie zaostrzenia choroby. Tak jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie możliwe jest wystąpienie paradoksalnego skurczu oskrzeli, co objawia się nasileniem objawów skurczu oskrzeli (świsty) bezpośrednio po przyjęciu leku. Jeśli reakcja jest bardzo nasilona, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem. W takich przypadkach należy rozważyć zmianę sposobu leczenia. Podobnie jak w przypadku leczenia innymi wziewnymi glikokortykosteroidami, szczególnie gdy wziewne glikokortykosteroidy są stosowane długotrwale i w dużych dawkach, mogą wystąpić objawy związane z ich ogólnoustrojowym działaniem. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów po zastosowaniu wziewnych glikokortykosteroidów jest mniejsze niż po zażyciu ich doustnie. Do objawów tych zalicza się zaburzenie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie wysycenia mineralnego kości, zaćmę, jaskrę. Dzieci i młodzież leczone glikokortykosteroidami, bez względu na drogę ich podania, powinny być pod wnikliwą kontrolą lekarza. Zaleca się rutynową kontrolę wzrostu u tej grupy pacjentów. W razie wystąpienia spowolnienia wzrostu należy rozważyć zmianę sposobu leczenia w celu zmniejszenia dawek glikokortykosteroidów wziewnych. Należy także rozważyć korzyści wynikające ze stosowania glikokortykosteroidu i ryzyko związane ze spowolnieniem wzrostu. Dodatkowo należy rozważyć skonsultowanie sposobu leczenia z pediatrą pneumonologiem. Ograniczone dane z długotrwałych badań wskazują, że większość dzieci i młodzieży leczonych budezonidem wziewnym osiąga spodziewany wzrost w okresie dojrzałości. Jednak obserwowano, początkowo niewielkie, ale przemijające zmniejszenie wzrostu mniej więcej o 1 cm, występujące głównie w pierwszym roku leczenia.

Długotrwałe badania z udziałem dzieci stosujących wziewnie budezonid w średniej dawce dobowej 400 μg (dawka odmierzona) oraz pacjentów dorosłych stosujących wziewnie budezonid w dawce dobowej 800 μg (dawka odmierzona) nie wykazały znaczącego wpływu na wysycenie mineralne kości. Nie ma danych dotyczących wpływu stosowania preparatu Symbicort Turbuhaler w większych dawkach. W razie stwierdzenia spowolnienia wzrostu oraz w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów związanych z ogólnoustrojowym działaniem glikokortykosteroidów bardzo istotne jest zmniejszenie dawki wziewnego glikokortykosteroidu do najmniejszej dawki, zapewniającej skuteczną kontrolę objawów choroby. Należy zachować szczególną ostrożność podczas zmiany leczenia glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie na leczenie preparatem Symbicort Turbuhaler ze względu na możliwość wystąpienia zaburzenia czynności kory nadnerczy, wskutek działania podawanych wcześniej glikokortykosteroidów. Zastosowanie leczenia budezonidem stosowanym wziewnie zmniejsza zapotrzebowanie pacjenta na glikokortykosteroidy podawane doustnie. W okresie zmiany leczenia pacjent powinien pozostawać pod opieką lekarza ze względu na ryzyko zaburzeń czynności kory nadnerczy. Ryzyko to może również dotyczyć pacjentów, u których trzeba było stosować duże dawki glikokortykosteroidów w okresach zaostrzeń lub u których trzeba było długotrwale stosować duże dawki glikokortykosteroidów podawanych wziewnie. Należy rozważyć zastosowanie dodatkowego leczenia glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie w razie planowanych zabiegów chirurgicznych lub innych sytuacji stresowych. Należy poinformować pacjenta o konieczności wypłukania wodą jamy ustnej po każdej inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia grzybicy jamy ustnej i gardła. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatu Symbicort Turbuhaler i ketokonazolu, jak również innych leków będących silnymi inhibitorami izoenzymu CYP 3A4 Jeżeli występuje konieczność stosowania obu leków, przerwa między zastosowaniem preparatu Symbicort Turbuhaler i ketokonazolu powinna być jak najdłuższa. Preparat Symbicort Turbuhaler należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, cukrzycą, niewyrównaną hipokaliemią, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, podzastawkowym zwężeniem aorty nieznanego pochodzenia, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem i innymi ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, tj. chorobą niedokrwienną serca, tachyarytmiami, ciężką niewydolnością serca.

Pacjenci z wydłużonym odstępem QTc powinni pozostawać pod obserwacją, ponieważ formoterol może powodować wydłużenie odstępu QTc. U pacjentów z gruźlicą płuc, grzybiczym lub wirusowym zakażeniem dróg oddechowych należy rozważyć zmianę leczenia lub dawek stosowanych wziewnie glikokortykosteroidów. Podczas stosowania dużych dawek β2-mimetyków istnieje możliwość wystąpienia ciężkiej hipokaliemii. Jednoczesne stosowanie innych leków zmniejszających stężenie potasu w surowicy może powodować sumowanie się tych działań. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z ostrą, ciężką astmą, u których ryzyko wystąpienia objawów związanych z hipokaliemią może być zwiększone przez hipoksję. Działanie hipokaliemiczne może być nasilane przez inne leki, tj. pochodne ksantynowe, glikokortykosteroidy lub leki moczopędne. Podczas leczenia ostrej, ciężkiej astmy zaleca się kontrolę stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z cukrzycą należy kontrolować stężenie glukozy w surowicy, podobnie jak w przypadku leczenia innymi β2-mimetykami. Preparat Symbicort Turbuhaler zawiera laktozę (810 μg na dawkę inhalacyjną), co jednak nie powinno mieć znaczenia klinicznego nawet u pacjentów z nietolerancją laktozy.

Działania niepożądaneDziałania niepożądane, które były obserwowane po zastosowaniu budezonidu i formoterolu, mogą wystąpić po zastosowaniu preparatu Symbicort Turbuhaler. Podanie tych substancji w jednym preparacie nie powoduje zwiększenia liczby działań niepożądanych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje typowe dla β2-mimetyków, wynikające z mechanizmu działania tej grupy leków, tj. drżenie i uczucie kołatania serca. Są one jednak łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia.
Działania niepożądane występujące często (<1/10 pacjentów i ≥1/100 pacjentów)

* Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: zakażenia grzybicze (kandydozy) jamy ustnej i gardła, łagodne podrażnienie gardła, kaszel, chrypka.
* Zaburzenia serca: uczucie kołatania serca.
* Zaburzenia układu nerwowego: bóle głowy.
* Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości: drżenia mięśniowe.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (<1/100 pacjentów i ≥1/1000 pacjentów)

* Zaburzenia serca: tachykardia.
* Zaburzenia układu nerwowego: pobudzenie, niepokój, nerwowość, nudności, zawroty głowy, zaburzenia snu.
* Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości: skurcze mięśniowe.
* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: łatwe siniaczenie.

Działania niepożądane występujące rzadko (<1/1000 pacjentów i ≥1/10 000 pacjentów)

* Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: skurcz oskrzeli.
* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wyprysk, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy.
* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hipokaliemia.
* Zaburzenia serca: migotanie przedsionków, tachykardia pochodzenia nadkomorowego, skurcze dodatkowe.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (<1/10 000 pacjentów)

* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hiperglikemia, objawy ogólnego działania glikokortykosteroidu (w tym niewydolność kory nadnerczy).
* Zaburzenia psychiczne: depresja, zaburzenia zachowania (głównie u dzieci). Zaburzenia układu nerwowego: zaburzenia smaku.
* Zaburzenia naczyń: dławica piersiowa, zmiany ciśnienia tętniczego.

Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie bardzo rzadko może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli. Mogą się pojawić objawy działania ogólnego glikortykosteroidu podawanego wziewnie, szczególnie jeśli jest przyjmowany w dużych dawkach przez długi okres. Leczenie β2-mimetykami może powodować zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i związków ketonowych.

DawkowaniePreparat Symbicort Turbuhaler nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia astmy. Dawkowanie preparatu Symbicort Turbuhaler należy ustalać indywidualnie, zależnie od stopnia ciężkości choroby. Należy zwrócić na to szczególną uwagę zarówno w momencie rozpoczynania leczenia preparatem złożonym, jak i przy ustalaniu dawkowania. Jeśli u pacjenta jest konieczne zastosowanie budezonidu lub formoterolu w dawkach innych niż w preparacie Symbicort Turbuhaler, leczenie powinno być uzupełnione odpowiednią dawką wziewnych β2-mimetyków i (lub) glikokortykosteroidów.
Zalecane dawkowanie
Dorośli w wieku od 18 lat
1 − 2 dawki (1 − 2 inhalacje) dwa razy na dobę. U niektórych pacjentów dawkę można zwiększyć maksymalnie do 4 inhalacji dwa razy na dobę.
Młodzież w wieku od 12 do 17 lat
1 − 2 dawki (1 − 2 inhalacje) dwa razy na dobę.
Dzieci w wieku od 6 lat
2 dawki (2 inhalacje) dwa razy na dobę.

Pacjent powinien pozostawać pod regularną kontrolą lekarza, tak by stosowana dawka preparatu Symbicort Turbuhaler była odpowiednia do stanu klinicznego pacjenta. Należy przestrzegać zasady podawania najmniejszej dawki podtrzymującej, zapewniającej opanowanie objawów choroby. Jeżeli opanowano objawy choroby po zastosowaniu najmniejszej zalecanej dawki podtrzymującej, można podjąć próbę zmiany leczenia na leczenie tylko wziewnymi glikokortykosteroidami. Jeśli podczas leczenia preparatem Symbicort Turbuhaler podawanym dwa razy na dobę opanowano objawy choroby, można podjąć próbę stosowania preparatu raz na dobę u pacjentów, u których w opinii lekarza konieczne jest podawanie długo działających leków rozszerzających oskrzela.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Nie zaleca się stosowania preparatu Symbicort Turbuhaler u pacjentów w tej grupie wiekowej.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku.

Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby
Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu Symbicort Turbuhaler u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z ciężką marskością wątroby może dojść do zwiększenia stężenia formoterolu i budezonidu w surowicy, ponieważ obie substancje są metabolizowane głównie w wątrobie.

Instrukcja prawidłowego używania inhalatora Turbuhaler
Lek zawarty w inhalatorze Turbuhaler jest z niego uwalniany podczas wdechu wykonywanego przez pacjenta. Oznacza to, że podczas wdechu przez ustnik substancja lecznicza jest przenoszona z powietrzem wdychanym przez pacjenta do dróg oddechowych. Należy nauczyć pacjenta, jak prawidłowo używać inhalatora Turbuhaler.

* Należy poinformować pacjenta, aby uważnie przeczytał instrukcję użycia inhalatora Turbuhaler, załączoną do każdego opakowania leku.
* Należy poinstruować pacjenta o konieczności wykonywania natężonego i głębokiego wdechu przez ustnik w celu przyjęcia optymalnej dawki leku.
* Nigdy nie wykonywać wydechu przez ustnik inhalatora.
* Należy poinstruować pacjenta o konieczności wypłukania jamy ustnej wodą po każdej inhalacji, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia grzybicy jamy ustnej i gardła.
* Należy poinformować pacjenta, że ze względu na bardzo małą ilość proszku można po inhalacji nie wyczuć smaku leku.

WskazaniaSymbicort Turbuhaler (80 μg + 4,5 μg)/dawkę inhalacyjną jest przeznaczony do systematycznego leczenia pacjentów z astmą, u których wskazane jest jednoczesne stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów i długo działających β2-mimetyków, gdy:

* leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi wziewnymi β2-mimetykami stosowanymi w razie potrzeby nie zapewnia opanowania objawów choroby
* opanowano objawy choroby wziewnymi glikokortykosteroidami i długo działającymi β2-mimetykami stosowanymi osobno.

Uwaga: Preparat Symbicort Turbuhaler (80 μg + 4,5 μg/dawkę inhalacyjną) nie jest zalecany do leczenia pacjentów z ciężką postacią astmy.

PrzeciwwskazaniaNadwrażliwość na budezonid, formoterol lub podaną wziewnie laktozę.

InterakcjeInterakcje farmakokinetyczne
Jednoczesne, doustne podanie ketokonazolu w dawce 200 mg raz na dobę i budezonidu (pojedyncza dawka 3 mg) powoduje średnio 6-krotne zwiększenie stężenia budezonidu w surowicy. Jeżeli ketokonazol został podany 12 godzin po przyjęciu budezonidu, stężenie budezonidu zwiększało się średnio 3-krotnie. Brak dokładnych danych dotyczących interakcji ketokonazolu z budezonidem podawanym wziewnie. Można jednak oczekiwać zwiększenia stężenia budezonidu w surowicy. Z powodu braku zaleceń dotyczących dostosowania dawek obu leków należy unikać jednoczesnego podawania budezonidu i ketokonazolu. Jeżeli zachodzi konieczność podawania obu leków, zaleca się możliwie jak najdłuższą przerwę między podaniem budezonidu i ketokonazolu. Należy również rozważyć zmniejszenie dawki budezonidu. Inne leki, które są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP 3A4, należy stosować ostrożnie, ponieważ mogą powodować zwiększenie stężenia budezonidu w surowicy.
Interakcje farmakodynamiczne
Działanie formoterolu może być osłabione lub hamowane przez β-adrenolityki. Dlatego preparatu Symbicort Turbuhaler nie należy stosować jednocześnie z β-adrenolitykami (również w postaci kropli do oczu), chyba że istnieją bezwzględne wskazania.

Jednoczesne zażywanie chinidyny, dyzopiramidu, prokainamidu, fenotiazyny, leków przeciwhistaminowych (terfenadyny), inhibitorów oksydazy monoaminowej (MAO) i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może spowodować wydłużenie odstępu QTc, co zwiększa ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu. Dodatkowo lewodopa, lewotyroksyna, oksytocyna i alkohol mogą pogorszyć tolerancję mięśnia sercowego na β2-sympatykomimetyki. Jednoczesne leczenie formoterolem i inhibitorami oksydazy monoaminowej lub lekami wykazującymi podobne właściwości, np. furazolidonem i prokarbazyną, może powodować nagłe zwiększenie ciśnienia tętniczego. Pacjenci otrzymujący podczas znieczulenia ogólnego halogenowe środki wziewne są częściej narażeni na ryzyko wystąpienia arytmii. Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu agonistycznym na receptory β-adrenergiczne może teoretycznie nasilać działanie preparatu Symbicort Turbuhaler. Hipokaliemia u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy może zwiększać skłonność do występowania zaburzeń rytmu serca. Nie obserwowano interakcji budezonidu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu astmy oskrzelowej.

PrzedawkowaniePrzedawkowanie formoterolu może prowadzić do objawów typowych dla przedawkowania β2-mimetyków. Do objawów tych zalicza się: drżenia mięśniowe, bóle głowy, kołatanie serca. Mogą wystąpić również: tachykardia, wydłużenie odcinka QTc, arytmia, nudności, wymioty, hipokaliemia i hiperglikemia. W tych przypadkach należy zastosować odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Po podaniu podczas trwania ciężkiego napadu duszności, dawki 90 μg formoterolu w ciągu 3 godzin nie obserwowano działań niepożądanych zagrażających zdrowiu lub życiu. Ostre przedawkowanie budezonidu nie powinno stanowić problemu klinicznego. Budezonid stosowany długotrwale w zbyt dużych dawkach może powodować występowanie takich objawów, jak po zastosowaniu doustnych glikokortykosteroidów, tj. duże stężenie tych hormonów we krwi i zahamowanie czynności nadnerczy.
W razie przerwania leczenia preparatem Symbicort Turbuhaler z powodu przedawkowania formoterolu należy rozważyć stosowanie u pacjenta samych glikokortykosteroidów wziewnych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchuSymbicort Turbuhaler nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Ciąża i karmienieCiąża
Nie ma danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży preparatu Symbicort Turbuhaler lub jednocześnie formoterolu i budezonidu. Nie zostały przeprowadzone badania dotyczące toksycznego wpływu jednocześnie podawanych formoterolu i budezonidu na rozrodczość zwierząt. Nie ma danych dotyczących stosowania formoterolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że formoterol podawany w bardzo dużych dawkach ma negatywny wpływ na rozrodczość zwierząt. Dane dotyczące przebiegu ciąży u 2000 kobiet stosujących wziewnie budezonid nie zawierają dowodów jego teratogennego działania. U płodów zwierząt, którym podawano glikokortykosteroidy, zaobserwowano zaburzenia rozwojowe. Wydaje się, że dane te nie mają znaczenia u ludzi, jeżeli budezonid podaje się w dawkach zalecanych. Badania na zwierzętach, w których stosowano duże, ale mniejsze niż teratogenne dawki glikokortykosteroidów, wykazały wpływ glikokortykosteroidów na płód. Stosowanie takich dawek może powodować wewnątrzmaciczne opóźnienie rozwoju płodu, choroby układu krążenia w wieku dorosłym, trwałe zmiany gęstości receptora glikokortykosteroidowego, zmiany w metabolizmie i działaniu neuroprzekaźników. Preparat Symbicort Turbuhaler można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Należy zastosować najmniejszą możliwą dawkę budezonidu, która zapewnia opanowanie objawów klinicznych.
Laktacja
Brak danych dotyczących przenikania budezonidu lub formoterolu do mleka kobiet karmiących piersią. Badania na szczurach wykazały małe stężenie formoterolu w mleku karmiących samic. Preparat Symbicort Turbuhaler w okresie karmienia piersią można stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

PrzechowywanieLek przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Leku nie należy stosować po upływie terminu ważności. Podczas przechowywania nakrętka inhalatora powinna być szczelnie zamknięta.

OpakowaniaBiały inhalator (pojemnik dozujący z nasadką do inhalacji i nakrętką zabezpieczającą) z czerwonym pokrętłem jest wykonany z plastykowych elementów (PP, PC, HDPE, LDPE, LLDPE, PBT). Jeden inhalator zawierający 60 dawek w tekturowym pudełku. Jed...



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2014