anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

VIVACE
Nazwa międzynarodowa:Ramipril
ATC:C09AA

Forma leku:tabletki 2,5mg; 5mg; 10 mg

Zawartość1 tabl. zawiera 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.
Sposób działaniaLek hipotensyjny z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny. Po podaniu doustnym, ramipryl jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i stopniowo hydrolizowany w wątrobie do czynnego farmakologicznie ramiprylatu. Ramiprylat jest długo działającym inhibitorem ACE, enzymu katalizującego przejście angiotensyny I w angiotensynę II. Podanie ramiprylu prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. W ten sposób ramipryl hamuje układ renina-angotensyna-aldosteron.

OstrzeżenieObjawowe niedociśnienie występuje rzadko w przebiegu nadciśnienia bez powikłań. Prawdopodobieństwo wystąpienia hipotonii jest większe u tych pacjentów z nadciśnieniem przyjmujących ramipryl, u których występuje zmniejszona objętość krwi krążącej. U chorych z niewydolnością serca, z lub bez niewydolności nerek, obserwuje się objawowe niedociśnienie. Zdarza się to częściej u chorych z bardziej zaawansowaną niewydolnością serca, wskutek stosowania dużych dawek moczopędnych leków pętlowych, hiponatremii lub czynnościowych zaburzeń nerek. U chorych ze zwiększonym ryzykiem objawowego niedociśnienia, początkowe leczenie i zmiana dawki muszą być ściśle monitorowane. Podobne uwagi dotyczą chorych z chorobą niedokrwienną serca lub naczyniową mózgu, u których znaczny spadek ciśnienia krwi może spowodować zawał serca lub zdarzenie mózgowo-naczyniowe. W razie nadmiernego obniżenia ciśnienia, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej i jeśli konieczne, podać dożylnie sól fizjologiczną. Przejściowe niedociśnienie nie jest przeciwwskazaniem do podawania następnych dawek leku, które można kontynuować zwykle bez przeszkód, gdy ciśnienie krwi wzrośnie po zwiększeniu objętości. U niektórych chorych z niewydolnością serca, którzy mają prawidłowe lub niskie ciśnienie krwi, może wystąpić dalsze obniżenie ciśnienia. Efekt ten można przewidzieć i zwykle nie jest on powodem do wycofania leczenia. Jeśli niedociśnienie stanie się objawowe, konieczne może okazać się zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia. Nie wolno rozpoczynać leczenia u chorych z ostrym zawałem serca, u których występuje ryzyko dalszego poważnego pogorszenia hemodynamicznego po leczeniu lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne. Są to chorzy z ciśnieniem skurczowym krwi 100 mm Hg lub niższym, lub chorzy we wstrząsie kardiogennym. Stosować ostrożnie u chorych ze zwężeniem zastawki mitralnej i utrudnieniem odpływu z lewej komory, jak w przypadku zwężenia zastawki aortalnej czy kardiomiopatii przerostowej. W przypadkach mających istotne znaczenie hemodynamiczne nie należy stosować ramiprylu. U chorych leczonych ramiprylem rzadko opisywano obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni lub krtani. Może to się zdarzyć w każdym okresie leczenia. W takim przypadku ramipryl należy natychmiast wycofać i wdrożyć odpowiednie leczenie z obserwacją chorego, aby upewnić się, że objawy ustąpiły w całości przed wypisaniem pacjenta do domu. Nawet w przypadkach, w których obrzęk ogranicza się jedynie do języka, bez utrudnienia oddychania, chorzy mogą wymagać długiej obserwacji, ponieważ stosowanie leków antyhistaminowych i kortykosteroidów może być niewystarczające.

Działania niepożądaneHipotonia ortostatyczna, omdlenie, osłabienie i uczucie zmęczenia, nadmierna pobudliwość nerwowa lub ruchowa, drżenia, zaburzenia świadomości, parestezje, obniżenie nastroju, bóle i zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, kurcze mięśniowe, skórne odczyny uczuleniowe i nadwrażliwość na światło, zapalenie spojówek, nasilone wypadanie włosów, nasilony objaw Raynauda, osutka, pokrzywka; obrzęk naczynioruchowy.

Układ sercowo-naczyniowy:
w razie znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego możliwość wystąpienia bólu dławicowego, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków, bradykardia), u chorych z grupy zwiększonego ryzyka niedokrwienie serca lub mózgu.

Przewód pokarmowy:
zaburzenia smaku, uczucie suchości w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, ból; zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby, cholestaza), zapalenie trzustki.

Układ oddechowy:
suchy kaszel, skurcz oskrzeli, nieżyt błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, duszność.

Układ moczowo-płciowy:
pogorszenie czynności nerek, oliguria, nasilenie już istniejącego białkomoczu, impotencja. W przypadkach hipotonii, zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej i jednoczesnego stosowania leków nefrotoksycznych może dojść do rozwoju ostrej niewydolności nerek.

Inne:
dodatni wynik testu na obecność ANA, bóle i/lub zapalenie stawów i mięśni, gorączka, zapalenie naczyń, zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu, małopłytkowość, pancytopenia, zwiększenie stężenia potasu i sodu we krwi.

DawkowanieZmniejszenie śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową lub z cukrzyca typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
Chorzy z prawidłową czynnością nerek: początkowo 2,5 mg/dobę. W zależności od tolerancji leku, dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się podwojenie dawki po jednym tyg. leczenia, a następnie zwiększenie do 10 mg/dobę po dalszych 3 tyg. leczenia. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 10 mg/dobę.

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego.
Chorzy z prawidłową czynnością nerek: dawka początkowa to 2,5 mg/dobę. Jeśli odpowiedź pacjenta jest niezadowalająca początkowa dawka może być zwiększona po 2-3 tyg. Zaleca się podwojenie dawki. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 2,5-5 mg/dobę. Zależnie od odpowiedzi chorego, dawkę można zwiększyć do maks. 10 mg/dobę lub do schematu dawkowania można dodać lek moczopędny lub inny lek przeciwnadciśnieniowy bez zwiększania dawki ramiprylu ponad 5 mg/dobę.

Zmniejszenie śmiertelności sercowo-naczyniowej u chorych z niewydolnością serca po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego.
Chorzy z prawidłową czynnością nerek: leczenie należy rozpocząć między 3 i 10 dniem po ostrym zawale serca. Zalecaną dawką początkową jest 1,25-2,5 mg 2x/dobę (rano i wieczorem). Jeżeli pacjent nie toleruje początkowej dawki, można ją zmniejszyć do 1,25 mg 2x/dobę, na okres dwóch dni. Należy kontrolować ciśnienie krwi i czynność nerek. Następnie, zależnie od odpowiedzi pacjenta, dawka może być podwojona w odstępach, co najmniej dwóch dni do dawki maks. 10 mg/dobę. Zależnie od tolerancji chorego, lek można podawać 1-2x/dobę.

Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej.
Chorzy z prawidłową czynnością nerek: zalecaną dawką początkową jest 1,25 mg/dobę. W zależności od tolerancji dawkę można podwajać w odstępach 2-3 tyg. Dawka podtrzymująca wynosi 5 mg/dobę. Maks. dawka dobowa wynosi 10 mg.

Ogólnie:
jeśli jest to możliwe, należy skorygować deficyt elektrolitów i/lub płynów lub np. stosowane aktualnie leczenie lekami moczopędnymi powinno być ograniczone lub odstawione na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia ramiprylem (jednakże u chorych z niewydolnością serca należy rozważyć ryzyko objętościowego przeciążenia). U tych chorych, leczenie powinno się rozpocząć od najmniejszej pojedynczej dawki ramiprylu 1,25 mg rano. Po podaniu pierwszej dawki, a także po zwiększeniu dawki ramiprylu i/lub moczopędnego leku pętlowego, ci chorzy powinni być monitorowani przez lekarza, co najmniej przez okres 8 h w celu uniknięcia hipotensji ortostatycznej.

Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby:
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny pomiędzy 20 a 50 ml/min/1,73 m2) zalecaną dawką początkową jest 1,25 mg, podczas gdy maks. dawka dobowa nie może przekroczyć 5 mg/dobę. U chorych z klirensem kreatyniny <20 ml/min/1,73 m2 zalecaną dawką początkową jest 1,25 mg co drugi dzień przy czym nie wolno przekroczyć maks. dawki 2,5 mg/dobę.

Osoby w podeszłym wieku:
dawkę należy dostosować do czynności nerek chorych w podeszłym wieku. Dzieci: nie zaleca się stosowania ramiprylu u dzieci.

Wskazania * Zmniejszenie śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów wysokiego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową lub z cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
* Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego.
* Zmniejszenie śmiertelności sercowo-naczyniowej u chorych z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego.
* Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej.

Przeciwwskazania * Nadwrażliwość na ramipryl, którąkolwiek substancję pomocniczą lub jakikolwiek inny inhibitor ACE.
* Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie po podaniu inhibitora ACE.
* Obrzęk naczynioruchowy dziedziczny lub idiopatyczny.
* II i III trymestr ciąży.
* Hemodynamicznie znaczące zwężenie tętnicy nerkowej (obustronne) lub jednostronne zwężenie przy pojedynczej nerce.

Interakcje 1. Stosowanie łącznie z lekami moczopędnymi i/lub innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze może nasilać hipotensyjne działanie ramiprylu.
2. Ostrożnie stosować w skojarzeniu z b-adrenolitykami.
3. Stosowanie w skojarzeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu we krwi może zwiększać ryzyko hiperkaliemii; ramipryl może ograniczać utratę potasu powodowaną przez diuretyki tiazydowe; w przypadku konieczności stosowania w skojarzeniu stosować ostrożnie, kontrolując stężenie potasu. W leczeniu cięższych postaci nadciśnienia tętniczego lek można jednak z dobrym efektem stosować w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, takimi jak antagoniści wapnia i b-adrenolityki; dużą skuteczność ma skojarzenie zwłaszcza z lekiem moczopędnym, który zwiększa aktywność układu renina-angiotensyna.
4. Stosowanie równolegle z allopurynolem, lekami immunosupresyjnymi, kortykosteroidami, prokainamidem, cytostatykami i innymi lekami mogącymi wpływać na morfologię krwi zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń morfologii krwi. Ramipryl może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i pochodnych sulfonylomocznika. NLPZ mogą zmniejszać działanie inhibitorów ACE, w tym ramiprylu. Ze względu na możliwość wywołania hipotonii, zwłaszcza u osób w wieku podeszłym, przed włączeniem leku zaleca się odstawienie na 2-3 dni wcześniej stosowanego diuretyku. Gdy nie jest to możliwe, przed planowanym skojarzeniem należy zmniejszyć dawkę stosowanego leku moczopędnego i początkową dawkę ramiprylu.
5. Łączne podawanie z neuroleptykami może powodować hipotonię ortostatyczną.
6. Równoczesne stosowanie z solami litu zwiększa ryzyko wystąpienia objawów zatrucia litem (wskazane monitorowanie jego stężenia w surowicy).

PrzedawkowanieObjawy:
ciężkie niedociśnienie, wstrząs, bradykardia, zaburzenia równowagi elektrolitowej i niewydolność nerek.
Leczenie
zależy od typu i ciężkości objawów. Można podjąć próbę eliminacji niewchłoniętego jeszcze ramiprylu przez płukanie żołądka i podanie środków adsorbujących jak aktywowany węgiel lub siarczan sodu. Należy dokładnie kontrolować i, jeśli to konieczne, chronić narządy ważne dla życia. W przypadku niedociśnienia można podać aminy katecholowe, i jeśli to konieczne, należy rozważyć podanie angiotensyny II, jak również uzupełnienie płynów i soli. Jeśli wystąpi bradykardia, należy podać atropinę. Nie ma doświadczenia odnośnie skuteczności wymuszonej diurezy, zmiany pH moczu, hemofiltracji czy dializy w celu przyspieszenia eliminacji ramiprylu.

UwagiTabletki można zażywać przed, podczas lub po posiłku, popijając szklanką wody.

Ciąża i karmienieKategoria D. U kobiet w ciąży ramipryl należy zastąpić lekiem z innej grupy. U kobiet planujących ciążę zalecana jest zmiana sposobu leczenia. W małych ilościach przenika do pokarmu kobiecego; nie stosować w okresie karmienia piersią.

Opakowania30 sztuk



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018