anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

BIOTAKSYM
Nazwa międzynarodowa:Cefotaximum
Substancje czynne leku:Cefotaxime sodium

ATC:J01D

Forma leku:iniekcje 1000 mg.

Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych. 250mg, 500 mg, 1g

Inne leki związane ze schorzeniamiInfekcje bakteryjne Rzeżączka

Zawartość substancja czynna - cefotaxime sodium.

Sól sodowa cefotaksymu.
Sposób działaniaBiotaksym należy do antybiotyków z rodziny cefalosporyn. Ma szerokie spektrum, tzn. działa wobec wielu szczepów bakteryjnych oraz jest oporny na pewne enzymy produkowane przez bakterie, tzw. betalaktamazy. Enzymy te unieszkodliwiają działanie niektórych antybiotyków, np. penicyliny. Biotaksym uniemożliwia bakteriom syntezę ściany komórkowej, a przez to powoduje ich rozpad.


Antybiotyk do stosowania pozajelitowego.
Cefotaksym jest półsyntetyczną cefalosporyną III generacji o szerokim zakresie działania bakteriobójczego. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefotaksym jest w organizmie rozkładany przez nieswoiste esterazy do aktywnego produktu – deacetylocefotaksymu. Właściwość ta znacznie przedłuża bakteriobójcze działanie i zwiększa aktywność przeciwbakteryjną leku.
Cefotaksym działa in vitro na szereg drobnoustrojów, zarówno Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz wykazuje wysoki stopień trwałości wobec ß-laktamaz. Antybiotyk ten okazał się silnym inhibitorem ß-laktamaz wytwarzanych przez niektóre drobnoustroje Gram-ujemne, w tym zwłaszcza pałeczki jelitowe.
Wśród wrażliwych in vitro na cefotaksym bakterii Gram-ujemnych znajdują się: liczne szczepy bakterii z rodziny Enterobacteriaceae m.in. wiele szczepów Citrobacter spp., Enterobacter spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., indolo-dodatnie i indolo-ujemne szczepy Proteus spp., Providencia spp., Salmonella spp., Seratia spp i Shigella spp. Wrażliwe są także Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae i N. meningitidis.
Część szczepów z rodzaju Pseudomonas także wykazuje in vitro wrażliwość na cefotaksym. Cefotaksym jest aktywny in vitro wobec niektórych bakterii Gram-dodatnich, m.in. paciorkowców i gronkowców (ale szczepy metycylinooporne S. aureus są oporne na cefotaksym). Część bakterii beztlenowych jest wrażliwych in vitro na cefotaksym, chociaż niektóre szczepy Bacteroides fragilis i Clostridium spp. wykazują oporność.
Cefotaksym z antybiotykami aminoglikozydowymi wykazuje in vitro synergizm działania wobec bakterii Gram-ujemnych m.in. niektórych szczepów Pseudomonas aeruginosa.
W badaniach na zdrowych ochotnikach, po podaniu jednorazowej dawki 500 mg lub 1g cefotaksymu uzyskiwano przeciętnie maksymalne stężenia w surowicy krwi (odpowiednio 11,7 i 20,5 µg/ml) po upływie 30 minut. Okres półtrwania antybiotyku we krwi wynosi około 1 godziny. Nie stwierdzono kumulacji cefotaksymu po dokonaniu wlewu dożylnie 1 g co 6 godzin przez 14 dni.
Cefotaksym w 20-40% wiąże się z białkami osocza. Szybko przenika do tkanek i płynów ustrojowych, między innymi do oskrzeli, płuc, gruczołu krokowego i żółci. Przenika także przez barierę łożyska i do mleka matki. W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych podany w dużych dawkach szybko przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.
Jest metabolizowany w wątrobie w 30-40% do czynnego przeciwbakteryjnie deacetylocefotaksymu osiągającego maksymalne stężenie we krwi po 2-3 godzinach od podania cefotaksymu, przy czym stężenie terapeutyczne tego związku utrzymuje się we krwi przez 6-8 godzin. Deacetylocefotaksym w stosunku do macierzystego związku charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania we krwi wynoszącym u dorosłych 1,6 h, u niemowląt i dzieci 2,1 h, a u noworodków 9,4 h.
Około 60% podanej dawki cefotaksymu jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej w ciągu 24 godzin, w około 20% w postaci deacetylocefotaksymu i nieczynnych metabolitów, a pozostałe 20% jest wydalane z żółcią.

Zastosowanie Poważne infekcje spowodowane bakteriami wrażliwymi na cefotaxim, jak np. posocznica, zapalenie opon mózgowych, zapalenie nerek, zapalenie płuc u wyczerpanych pacjentów, a także rzeżączka oporna na leczenie penicyliną. Profilaktycznie przed operacją na jelicie grubym łącznie z innym antybiotykiem niszczącym beztlenowce (bakterie żyjące w środowisku bez tlenu).

Ostrzeżenie Biotaksymu nie wolno podawać pacjentom z alergią na penicylinę lub cefalosporyny. Jeśli substancja do iniekcji ma zabarwienie silnie żółte lub brunatne - nie nadaje się do użytku.


* efotaksym podawać ostrożnie pacjentom, u których uprzednio wystąpiły objawy alergii, szczególnie na leki. W przypadku wystąpienia ostrych objawów alergii podawanie leku należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie postępowanie.
* Cefotaksym należy podawać ostrożnie także: w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na penicylinę, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej, w chorobach układu pokarmowego (zwłaszcza w zapaleniu okrężnicy).
* U pacjentów w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek ustala się dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny (patrz: Dawkowanie i sposób przygotowania).
* Pomimo bardzo rzadko stwierdzanych zaburzeń czynności nerek wywołanych podawaniem cefotaksymu zaleca się monitorowanie czynności nerek u ciężko chorych, otrzymujących duże dawki antybiotyku.
* Ze względu na możliwość wystąpienia granulocytopenii (i bardzo rzadko – agranulocytozy) podczas długotrwałego leczenia cefotaksymem, u chorych otrzymujących ten antybiotyk dłużej niż 10 dni należy kontrolować obraz krwi.
* Cefotaksym należy podawać ostrożnie u pacjentów otrzymujących równocześnie antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne.
* Dzieciom do 2 miesiąca życia lek należy podawać wyłącznie dożylnie.
* Roztworów cefotaksymu nie należy mieszać (np. w jednej strzykawce) z roztworami aminoglikozydów a w przypadku równoczesnego stosowania leki te muszą być wstrzykiwane w inne miejsca ciała. (patrz: Interakcje).
* Roztwory cefotaksymu wykazują maksymalną trwałość w zakresie pH 5-7 i dlatego roztwory tego antybiotyku nie powinny być rozcieńczane płynami o pH wyższym od 7,5 np. roztworem wodorowęglanu sodu do iniekcji.
* W trakcie leczenia cefotaksymem może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane działaniem toksyn wytwarzanych przez szczepy Clostridium difficile. Łagodne objawy ustępują zwykle po zaprzestaniu stosowania antybiotyku. W przypadkach o przebiegu od umiarkowanego do ciężkiego należy stosować nawadnianie organizmu oraz uzupełnianie niedoborów elektrolitów i białka, zależnie od stanu klinicznego, a także stosować odpowiedni antybiotyk skuteczny wobec C. difficile (lek pierwszego rzutu – metronidazol, w przypadku niepowodzenia lub ciężkiego stanu pacjenta – wankomycyna doustnie).
* Jak w przypadku innych antybiotyków o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego przedłużone stosowanie cefotaksymu może spowodować wzrost szczepów opornych na ten antybiotyk oraz grzybów. Należy zastosować wówczas odpowiednie leczenie.

Działania niepożądaneWystępują u około 5% leczonych pacjentów. Około 30% skarży się na ból w miejcu iniekcji; ból ten jest krótkotrwały.

>1/100-
* Reakcje alergiczne skóry.
* Biegunka.
* Ból i zapalenie zakrzepowe żyły w miejscu iniekcji.

1/1000-
* Zmiany w obrazie krwi.

<1/1000-
* Wstrząs alergiczny.
* Zapalenie jelit.


Cefotaksym jest dobrze tolerowany. Działania niepożądane występują rzadko i są przemijające. W czasie leczenia cefotaksymem mogą wystąpić:

* reakcje miejscowe: po wstrzyknięciach dożylnych - zapalenie żyły; po wstrzyknięciach domięśniowych - ból w miejscu podania, stwardnienie i tkliwość uciskowa;
* nadwrażliwość: wysypka skórna, świąd, pokrzywka, skurcz oskrzeli, gorączka;
* zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, rzadko nudności i wymioty, bardzo rzadko - rzekomobłoniaste zapalenie jelit;
* zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
* przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi.
* zmiany w obrazie krwi: granulocytopenia, leukopenia, eozynofilia, neutropenia i trombocytopenia;
* ból głowy;
* drożdżyca pochwy.

DawkowanieDawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla dorosłych i dzieci ponad 12 lat wynosi 1 g co 12 godzin. Dawka jednak może ulegać zmianom w zależności od typu infekcji i wagi ciała pacjenta, a także stanu nerek pacjenta. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Dorośli i dzieci powyżej 12 lat życia
- zazwyczaj domięśniowo lub dożylnie 1 g co 12 godzin;
w umiarkowanych i cięższych zakażeniach domięśniowo lub dożylnie 1 do 2 g co 8 godzin;
w ciężkich zakażeniach wymagających stosowania większych dawek np. w posocznicy 2 g co 6 lub 8 godzin dożylnie;
w zakażeniach zagrażających życiu dożylnie 2 g co 4 godziny;
w rzeżączce jednorazowo 1 g domięśniowo.
Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 12 g.

Dzieci:
Wcześniaki i noworodki poniżej 7 dni życia - dożylnie 50-100 mg/kg masy ciała/dobę w dwóch równo podzielonych dawkach.
Noworodki od 7 dni do 1 miesiąca życia - dożylnie 75-150 mg/kg masy ciała/dobę w trzech równo podzielonych dawkach.
Niemowlęta (od 2 m.ż.) i dzieci do 12 lat życia - dzieci o masie ciała poniżej 50 kg domięśniowo lub dożylnie 50-180 mg/kg masy ciała/dobę w 4–6 równo podzielonych dawkach. Większe z wymienionych dawek należy stosować w ciężkich zakażeniach, włączając zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; dzieciom o masie ciała powyżej 50 kg podaje się zazwyczaj dawkę jak u dorosłych, przy czym maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 12 g.
Dzieciom do 2,5 rż. nie podawać roztworów leku z lignokainą!

Profilaktycznie - 1g na 30-90 min. przed zabiegiem chirurgicznym. W zależności od wskazań dawkę można powtórzyć po 6 i 12 godzinach.
W niewydolności nerek ustala się dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny, przy czym w przypadku klirensu mniejszego niż 20 ml/min/1,73 m² dawkę należy zmniejszyć do połowy.

Wskazania * Zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae (o obniżonej wrażliwości na penicylinę), Escherichia coli, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae (włączając szczepy oporne na ampicylinę), Proteus mirabilis, Serratia marcescens i Enterobacter spp.
* Zakażenia układu moczowego wywołane m.in. przez Citrobacter spp., Enterobacter spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia rettgeri i Serratia marcescens. Również niepowikłane przypadki rzeżączki, w tym wywołane przez szczepy Neisseria gonorrhoeae wytwarzające penicylinazy.
* Zakażenia w obrębie miednicy mniejszej, w tym wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, beztlenowe ziarniaki - Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp oraz niektóre szczepy Bacteroides spp. włączając B. fragilis, Clostridium spp.
* Posocznica/bakteriemia wywołana m.in. przez szczepy Escherichia coli, Klebsiella spp., Serratia marcescens.
* Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Escherichia coli, Enterobacter spp., Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia rettgeri, Pseudomonas spp., Serratia marcescens, Bacteroides spp. i beztlenowe ziarniaki - Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp.
* Zakażenia wewnątrz jamy brzusznej włącznie z zapaleniem otrzewnej wywołane przez Escherichia coli, Klebsiella spp., Bacteroides spp. oraz Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp.
* Zakażenia kości i stawów, w tym wywołane przez szczepy Haemophilus influenzae, Streptococcus spp., Proteus mirabilis.
* Zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae i Escherichia coli.
* Profilaktyka zakażeń w okresie okołooperacyjnym.

PrzeciwwskazaniaNadwrażliwość na cefalosporyny.

InterakcjeZ antybiotykami aminoglikozydowymi, wankomycyną i lekami przeciwzakrzepowymi (pochodnymi kumaryny) cefotaksym działa synergicznie. Probenecid, azlocylina i mezlocylina znacznie przedłużają jego działanie. Nie należy mieszać roztworów cefotaksymu i aminoglikozydów w jednej strzykawce lub pojemniku do wlewów z uwagi na możliwość ich wzajemnej inaktywacji. W przypadku konieczności równoczesnego zastosowania tych leków należy je wstrzykiwać w różne miejsca ciała. Cefotaksym wykazuje także niezgodność po zmieszaniu z wodorowęglanem sodu.
Podczas stosowania cefotaksymu można otrzymać fałszywie dodatnie wyniki w testach redukcyjnych na obecność glukozy w moczu. W badaniach serologicznych wystąpić może fałszywie dodatni odczyn Coombs’a.

PrzedawkowanieW przypadku przedawkowania, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, istnieje ryzyko przemijającej encefalopatii.
Leczenie ewentualnych symptomów przedawkowania – objawowe. Można zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową.

Ciąża i karmienieOgraniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania antybiotyku podczas ciąży.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.


Pod względem bezpieczeństwa stosowania w ciąży cefotaksym należy do kategorii B. Informacje dotyczące jego bezpieczeństwa pochodzą wyłącznie z badań przeprowadzanych na zwierzętach doświadczalnych. Lek może być stosowany jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Należy podawać go ostrożnie, zwłaszcza w pierwszych miesiącach ciąży.
Cefalosporyny przechodzą w nieznacznych ilościach do mleka kobiet karmiących, należy więc zachować ostrożność podczas podawania leku w czasie laktacji.

PrzechowywaniePreparat należy przechowywać w suchym miejscu w temperaturze do 25°C, chronić przed światłem.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przypomina się o konieczności przestrzegania terminu ważności podanego na opakowaniu i nie stosowania leku po upływie tego terminu.

TrwałośćPłyn przyrządzony do zastrzyku jest ważny 12 godzin od momentu zmieszania substancji z rozpuszczalnikiem. Lek należy chronić przed światłem

Opakowaniainiekcje 1000 mg a 1 fiolka.

pojedynczo opakowane fiolki po 250 mg, 500 mg lub 1 g



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
cera kolagen dla seniorów przeciw zmarszczkom piękne ciało jędrne piersi produkty na piersi paradontoza jędrna skóra kolagen kolagen dla seniorów na odporność wartościowy kolagen produkty na paradontozę kolagen na cerę paradontoza kolagen problemy z dziąsłami produkty na paznokcie produkty na dziąsła ładne włosy sport dla aktywnych menopauza na odporność produkty dla seniorów produkty na paznokcie jędrne piersi ranking kolagen produkty na dziąsła cera paradontoza problemy z dziąsłami powiększanie piersi produkty na piersi menopauza wzmocnienie bioder ranking kolagen piękna cera jędrne piersi kolagen dla seniorów produkty dla sportowców produkty dla seniorów produkty dla sportowców kolagen ładne włosy
cellulit problemy z dziąsłami preparaty na naczynka krwionośne produkty na paznokcie piękne paznokcie produkty na piersi menopauza produkty na piersi produkty na odporność redukcja zmarszczek dziąsła ranking kolagen kolagen na cerę produkty na paznokcie kolagen na stawy kolagen na stawy cera kolagen na cerę kolagen na dekolt wartościowy kolagen łagodzenie zmarszczek ładne włosy produkty na piersi problemy z dziąsłami produkty na dziąsła produkty dla seniorów sport dla aktywnych przeciw zmarszczkom przeciw zmarszczkom na odporność jędrna skóra kolagen na dekolt menopauza zmarszczki sport dla aktywnych jędrna skóra kolagen na stawy produkty na odporność problem z cellulitem łagodzenie zmarszczek sport dla aktywnych paradontoza wartościowy kolagen produkty na piersi
design by anauk group ® © 2000 & 2018