anauk.net MEDYCYNA  
... bo życie jest piękne  
anauk group
ENCYKLOPEDIA LEKÓW ENCYKLOPEDIA ZDROWIA KLASYFIKACJA PROCEDUR MEDYCZNYCH WYKAZ JEDNOSTEK CHOROBOWYCH  
KALKULATOR ALERGIA ASTMA CUKRZYCA MIGRENA NADCIŚNIENIE NOWOTWORY OSTEOPOROZA
 
ALERGIA
ASTMA
CUKRZYCA
DIETA
GRYPA
JOGA
KALKULATOR
MIGRENA
NADCIŚNIENIE
NAZEWNICTWO MEDYCZNE
NOWOTWORY
OSTEOPOROZA
PROFILAKTYKA
PRZEZIĘBIENIE
PRZYCHODNIA
REUMATYZM
ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków
wpisz szukaną frazę:

OPISY LEKÓW SKŁADNIKI LEKÓW LEKI ZWIĄZANE ZE SCHORZENIAMI



linki sponsorowane, reklamy





Spis alfabetyczny
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż

FLUANXOL; FLUANXOL DEPOT
Nazwa międzynarodowa:Flupentixole
Substancje czynne leku:Flupentixol

ATC:N05AF

Forma leku:tabletki 1 mg; tabletki 3 mg; tabletki 5 mg; iniekcje 20 mg/ml; iniekcje
100 mg/ml;

drażetki 0,5mg lub 3mg

Inne leki związane ze schorzeniamiDepresja Schizofrenia

Zawartośćsubstancja czynna - flupentixol dihydrochloride

1 draż. zawiera 0,5 mg lub 3 mg flupentiksolu.
Sposób działaniaPowody schizofrenii nie są do końca wyjaśnione. Uważa się, że prawdopodobną przyczyną choroby jest nadmiar substancji przekaęnikowych w pewnych częściach mózgu. Nadmiar tych substancji prowadzi do nasilonej aktywności pewnych komórek nerwowych w mózgu. Fluanxol podawany w dużych dawkach jest skuteczny w schizofrenii, zmniejsza między innymi częstotliwość halucynacji i urojeń. Preparat podawany w małych dawkach jest skuteczny w depresjach, lęku oraz w splątaniu u starszych pacjentów. Fluanxol aktywizuje pacjentów pogrążonych w depresji oraz pacjentów autystycznych (niedopuszczających sygnałów z zewnętrznego świata). Lek nie ma działania nasennego.


Pochodna tioksantenu o profilu działania zależnym od dawki. Dobranie dawkowania umożliwia wybiórczy efekt kliniczny, dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podawany w małych dawkach do 3 mg/dobę posiada właściwości przeciwdepresyjne, anksjolityczne i aktywizujące, stwierdzone w wielu kontrolowanych badaniach klinicznych. W dawkach powyżej 3 mg działa silnie przeciwpsychotycznie, aktywizująco i przeciwlękowo. W małych lub średnich dawkach (do 24 mg/dobę) flupentiksol nie wykazuje działania uspokajającego. Natomiast niespecyficzny uspokajający efekt pojawia się po zastosowaniu wyższych dawek. Wykazuje w całym zakresie dawek wyraźne działanie przeciwlękowe. Wpływ na omamy, urojenia i inne objawy psychotyczne występuje tylko wówczas, gdy lek jest podawany w dawkach 3 mg/dobę lub większych; efekt przeciwpsychotyczny wzrasta równocześnie ze zwiększeniem dawek. Przeciwpsychotyczne działanie leków neuroleptycznych wynika z ich wpływu blokującego receptory dopaminergiczne i wyzwalającego wtórne zmiany w innych układach neuroprzekaźnikowych. Działa przeciwautystycznie i aktywizująco oraz poprawia nastrój.

Zastosowanie Choroby psychiczne oznaczające się brakiem inicjatywy, depresją i lękiem. Ostre stany chronicznych chorób psychicznych, szczególnie formy schizofrenii, w których pacjenci zamykają się w sobie.

Ostrzeżenie Leku nie wolno podawać pacjentom w ostrych zatruciach alkoholem, barbituranami, opiatami oraz w poważnych zmianach obrazu krwi. Pacjenci cierpiący na uszkodzenie nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Fluanxolem.
Fluanxol upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków łącznie z Fluanxolem należy omówić z lekarzem.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie Fluanxolu.


Podobnie jak inne neuroleptyki, powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności u pacjentów z zespołem psychoorganicznym, ze skłonnościami do drgawek, z padaczką, w chorobie Parkinsona, z ciężką niewydolnością wątroby, w ciężkich schorzeniach układu sercowo-naczyniowego i porfirii.

Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów z nadpobudliwością lub wzmożonym napędem psychoruchowym, bowiem wpływ aktywizujący leku może prowadzić do nasilenia tych objawów. Jeżeli uprzednio pacjent otrzymywał leki lub neuroleptyki o działaniu uspokajającym, należy stopniowo (przez zmniejszanie dawki) zaprzestawać ich podawania. Flupentiksol może modyfikować reakcję na insulinę i glukozę, co może powodować konieczność dostosowania terapii przeciwcukrzycowej w tej grupie chorych.

Należy uważnie oceniać stan pacjentów, poddawanych leczeniu długoterminowemu, zwłaszcza przy użyciu dużych dawek leku, w celu okresowej oceny możliwości zmniejszenia dawek podtrzymujących. W czasie podawania zwykle stosowanych dawek nie wywiera wpływu uspokajającego. Jednakże u pacjentów, przyjmujących leki psychotropowe, należy liczyć się ze spadkiem zdolności koncentracji uwagi, wynikającym bądź z samej choroby, działania leków lub obydwóch czynników. Dlatego, zwłaszcza początkowo należy zachować dużą ostrożność do czasu, kiedy będzie znana indywidualna reakcja pacjenta na lek.

Pierwsza faza leczenia jest zawsze przeszkodą w prowadzeniu samochodu, obsłudze maszyn. Uwaga: nie należy pić napojów alkoholowych.

W przypadku podawania każdego neuroleptyku istnieje możliwość wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego. Podstawowymi objawami ZZN są hipertermia, sztywność mięśniowa, zaburzenia świadomości, zaburzenia wegetatywne (wahania ciśnienia krwi, tachykardia, zlewne poty). Leczenie: zaprzestanie podawania neuroleptyku, leczenie podtrzymujące i objawowe oraz intensywny nadzór. Pomocne może być podawanie dantrolenu i bromokryptyny. Objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą utrzymywać się przez ponad tydzień po odstawieniu doustnych neuroleptyków i nawet dłużej po zastosowaniu preparatów depot.

Działania niepożądaneU niektórych pacjentów lek może wywołać bezsenność. Dlatego też należy zmniejszyć dawkę wieczorną preparatu, zwiększając jednocześnie dawkę poranną. Duże dawki leku mogą wywołać objawy pozapiramidowe.

>1/100
- Bezsenność.
- Sztywność mięśni.
- Parkinsonizm - niezależne od woli drżenia mięśni, zwłaszcza mięśni twarzy i języka mogą się pojawić w razie długotrwałej kuracji.
- Nadmierne wydzielanie śliny.
- Drżenia oraz uczucie niepokoju, mrowienie w kończynach.

1/1000- <1/1000
- Zmiany w obrazie krwi.
- Nienormalne napięcie mięśni.
- Skurcz mięśni oczu.


Małe dawki (do 3 mg/dobę).
W czasie podawania małych dawek działania niepożądane pojawiają się rzadko i mają niewielkie nasilenie.
Najczęściej występującym spośród nich objawem jest bezsenność.

Objawy rzadkie.
Objawy ze strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego: zawroty głowy, bóle głowy, drżenie mięśniowe.
Zaburzenia psychiczne: bezsenność, drażliwość, uczucie senności.
Zaburzenia ze strony układu pokarmowego: suchość jamy ustnej, biegunka,

bardzo rzadko:
zatwardzenie, niestrawność, nudności.

Sporadycznie:
objawy pozapiramidowe - głównie sztywność mięśniowa i hiperkinezja (niepokój ruchowy), zaburzenia koncentracji uwagi, kołatanie serca, spadek libido, wzrost mc., zatrzymanie moczu, świąd, zapalenie skóry.

Dawki powyżej 3 mg/dobę.
Częstość i nasilenie objawów są największe we wczesnej fazie leczenia i zmniejszają się w trakcie stosowania preparatu.

Objawy ze strony o.u.n.: może dojść do wystąpienia objawów pozapiramidowych, zwłaszcza we wczesnej fazie leczenia. W większości przypadków objawy te można opanować przez zmniejszenie dawki i/lub zastosowanie leków przeciw parkinsonizmowi. Nie zaleca się profilaktycznego podawania leków przeciw parkinsonizmowi. W przypadku uporczywej akatyzji przydatne może być zastosowanie pochodnych benzodiazepinowych lub propranololu. Odnotowano następujące objawy pozapiramidowe: akatyzję, parkinsonizm, drżenie mięśniowe, hipokinezję, dyskinezy.

Rzadko zawroty głowy i bóle głowy. U pacjentów poddanych terapii długoterminowej, mogą wystąpić dyskinezy późne. Leki przeciw parkinsonizmowi nie redukują tych objawów, mogą je nawet nasilać. W tych wypadkach zaleca się zmniejszenie dawki lub w razie możliwości zaprzestanie podawania leku. Donoszono o występowaniu złośliwego zespołu neuroleptycznego.

Zaburzenia psychiczne: bezsenność i niepokój psychoruchowy, zwłaszcza gdy leczenie preparatem rozpoczyna się u pacjentów przyjmujących uprzednio neuroleptyki silnie działające uspokajająco. W czasie stosowania dużych dawek lek może spowodować silne uspokojenie. Rzadko pobudzenie psychoruchowe lub nadmierną senność.

Mniej częste objawy niepożądane: uczucie znużenia, wzmożone ślinienie, nudności, suchość jamy ustnej, zatwardzenie lub biegunka, wzrost mc., zaburzenia akomodacji oka. Bardzo rzadko występujące objawy niepożądane: nadmierna potliwość, wysypki, świąd, bóle stawów, utrudniona koncentracja, zaburzenia pamięci, brak lub wzrost łaknienia, spadki ciśnienia krwi, kołatanie serca, zaburzenia oddawania moczu, impotencja, żółtaczka. W czasie stosowania wysokich dawek u kobiet mogą pojawić się zaburzenia miesiączkowania i mlekotok.

DawkowanieDawkę ustala lekarz.
Tabletki - zazwyczaj pacjentom dorosłym podaje się w stanach depresji i lęku 0,5 mg rano i po obiedzie, następnie dawkę można w razie potrzeby zwiększyć do 1mg 2 razy dziennie. Drugiej dawki leku nie należy podawać po godz. 16 oo, a to aby zapobiec bezsenności.
W schizofrenii dawka dla pacjentów dorosłych wynosi 4-6 mg dziennie w 3 porcjach.
Zastrzyki
Leczenie Fluanxolem w zastrzykach odbywa się w szpitalu. Fluanxol depot podaje się domięśniowo zazwyczaj w dawce 20-40 mg co 2-4 tygodni.


Depresja. Nerwica depresyjna. Zaburzenia psychosomatyczne.
Dorośli:
początkowo 1 mg/dobę w pojedynczej dawce porannej lub po 0,5 mg 2 razy/dobę. Po tyg. dawkę można zwiększyć przy braku zadowalającego efektu do 2 mg/dobę. Dawki dobowe, przekraczające 2 mg, należy podawać w dawkach podzielonych, maks. do 3 mg. Skutek działania flupentiksolu występuje często po 2-3 dniach podawania leku. Jeżeli po tyg. podawania maksymalnej dawki 3 mg/dobę nie stwierdza się efektów, należy zaprzestać stosowanie leku.
Pacjenci w podeszłym wieku.
Zaleca się podawanie zmniejszonych o połowę dawek, to jest 0,5-1,5 mg/dobę.

Schizofrenia i inne psychozy.
Dorośli:
dawka powinna być ustalana indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta. Początkowo należy stosować małe dawki, podwyższane następnie stopniowo tak szybko, jak to jest możliwe, aż do uzyskania optymalnej dawki terapeutycznej, ocenianej na podstawie odpowiedzi leczniczej. Dawkę podtrzymującą można podawać jako pojedynczą dawkę poranną. Początkowo podaje się 3 do 15 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych, dawkę zwiększa się w razie potrzeby nawet do 30 mg/dobę. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 6 do 18 mg/dobę.
Pacjenci w podeszłym wieku:
stosuje się zwykle dawki leku zbliżone do dolnych granic zalecanych dawek. Niewydolność nerek: flupentiksol może być podawany w dawkach zwykle stosowanych pacjentom z niewydolnością nerek. Niewydolność wątroby: zaleca się dawki zbliżone do dolnych granic zalecanych dawek i w razie możliwości oznaczanie poziomu leku w osoczu.
Dzieci:
nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci ze względu na brak danych klinicznych.

Wskazania * Depresja z towarzyszącym lękiem, uczuciem osłabienia i brakiem inicjatywy.
* Przewlekłe nerwice z lękiem, depresją i spadkiem aktywności.
* Zaburzenia psychosomatyczne z poczuciem wyczerpania.
* Schizofrenia i inne psychozy, zwłaszcza z objawami takimi jak: omamy, urojenia i zaburzenia toku myślenia oraz z objawami towarzyszącymi: apatią, anergią, obniżonym nastrojem i skłonnością do izolacji.

Przeciwwskazania * Nadwrażliwość na pochodne tioksantenu i którykolwiek ze składników preparatu,
* zapaść krążeniowa,
* ostre zatrucie alkoholem, barbituranami oraz związkami opioidowymi,
* stany śpiączkowe,
* uszkodzenia układu pozapiramidowego,
* guz chromochłonny nadnerczy,
* nieprawidłowy obraz krwi: leukopenia, granulocytopenia.

InterakcjePreparat może nasilać działanie alkoholu, barbituranów i innych środków hamujących funkcje o.u.n. Neuroleptyki mogą nasilać lub osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych - dochodzi do osłabienia efektów hipotensyjnych po podaniu guanetydyny i preparatów o podobnym działaniu. Jednoczesne podawanie neuroleptyków i preparatów litu zwiększa ryzyko powikłań neurotoksycznych.

Trójpierścieniowe środki przeciwdepresyjne i neuroleptyki mogą wzajemnie hamować swój metabolizm. Preparat może redukować wpływ lewodopy oraz działanie leków adrenergicznych. Równoczesne podawanie metoklopramidu lub piperazyny zwiększa ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych.

PrzedawkowanieObjawy:
senność, śpiączka, objawy pozapiramidowe, drgawki, niedociśnienie, wstrząs, hipertermia lub hipotermia.

Leczenie:
stosuje się leczenie objawowe i podtrzymujące. Jak najszybciej po spożyciu leku należy przeprowadzić płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany. Należy zastosować środki, podtrzymujące czynność układu oddechowego i krążenia. Nie należy podawać adrenaliny (epinefryny), bowiem może ona spowodować dalszy spadek ciśnienia krwi. Przy wystąpieniu drgawek można podawać diazepam, a wobec objawów pozapiramidowych stosować biperiden.

Ciąża i karmienieIstnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki, lecz oddziaływanie leku na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.


Preparatu nie należy stosować w okresie ciąży, o ile spodziewane korzyści terapeutyczne nie przewyższają potencjalnego ryzyka dla płodu. Ponieważ flupentiksol przenika do mleka w niewielkich stężeniach, mało prawdopodobne jest, by w dawkach terapeutycznych wywierał wpływ na organizm dziecka. Podczas terapii preparatem można kontynuować karmienie piersią, jeżeli uzna się je za celowe terapeutycznie, jednak zaleca się obserwację stanu niemowlęcia, zwłaszcza w okresie noworodkowym.

PrzechowywanieFluanxol depot należy chronić od światła.

Opakowaniatabletki 1 mg a 100 szt.; tabletki 3 mg a 100 szt.; tabletki 5 mg a 100 szt.; iniekcje 20 mg/ml a 10 ampułek po 2 ml; iniekcje 100 mg/ml a 10 ampułek po 1 ml.

50 sztuk



linki sponsorowane, reklamy














drugs and supplements





WYKOP GOOGLE BLIPNIJ STUMBLEUPON WYSLIJ
kontakt  
design by anauk group ® © 2000 & 2018